Peru “son dev” Bryce Echenique'in yasını tutuyor

Onun büyük-büyük-büyükbabası Peru'nun başkanıydı. José Rufino Echenique, yolsuzluk davası nedeniyle soruşturulan kişi. Lima'nın en iyi okullarında okudu ve Hukuk okuduğu üniversiteyi seçtiğinde ailesine karşı ilk isyanın baş kahramanı oldu: Kamuya açık olan ve Nobel Ödülü sahibi Mario Vargas Llosa, César Vallejo, Blanca Varela, Julio Ramón Ribeyro, José María Arguedas ve Jorge Eduardo Eielson'un da eğitim aldığı San Marcos Üniversitesi.

Hukuk bölümünden mezun oldu ve 1964'te yazar olmak için Paris'te yaşamaya başladı. Geçimini yazar olarak sağlamak için okumaya devam etti ve Sorbonne'dan Klasik ve Çağdaş Fransız Edebiyatı alanında diploma aldı. Fransa'da Peru edebiyatının bir başka büyük ismi Julio Ramón Ribeyro ile talihsizliklerini ve dostluğunu paylaştı. Fransa, Almanya, İtalya ve Yunanistan'da üniversite profesörü olarak çalıştı. Daha sonra 1984'ten 2010'a kadar Peru'ya dönmeye karar verene kadar İspanya'da yaşadı.

Bryce Echenique'in gördükleri ve deneyimledikleri, onu birçok kültürün harmanlandığı ve ırkçılığın yaygın olduğu bir ülkenin kalıcı gözlemcisi haline getirdi. 1970 yılında 'Julius İçin Bir Dünya'nın yayımlanması ülkede pek çok tartışmaya neden oldu çünkü dünyanın gözü önünde kavranması zor bir dünya, bir çocuğun gözünden mizah ve şefkatle anlatılmıştı.

Bryce Echenique'in 2007'de yazdığı ve 'Pancho Marambio'nun Rezil Eserleri'ni yayınladıktan sonra verdiği bir röportajda Bryce, bu romanı bitirdikten sonra “çok mutlu, bir çocuk gibi… her zaman korkuyorsun çünkü her zaman öğreniyorsun. Yazdığında yeni başlayan birisin, aksi takdirde edebiyatımın bir özelliği olan o kendiliğindenliği kaybederdim.

Irkçılığa karşı

Bryce, Peruluların hoşlanmadığı yönlerine ilişkin ise şunları söyledi: “Irkçılık yoluyla ortaya çıkan şiddeti sevmiyorum, sınıf ve ırkın çok fazla karıştığı bir toplumdayız ve bu çok merak uyandırıcı; Edebiyat veya gastronomi gibi kültürde, siyahların, Arapların, Çinlilerin, yerlilerin, İspanyolların mükemmel simbiyozunu başardık, ancak kişisel ilişkilerde bunu başaramadık ve sürekli olarak Lima'nın güneyindeki sahillerde ev hizmetlerinde çalışan insanlara bariz kötü muameleyle kendini gösteren ırkçılık salgınları yaşanıyor; Çocukluğumdan beri arkadaşlarımın ve ailelerinin, kendileri için çalışanlara nasıl davrandığını görünce hep şaşırırdım.

Kültür Bakanlığı, Bryce Echenique'in ölümüne üzüldü ve şunları söyledi: “İlk öykü kitabı 'Huerto Cerrado'dan (1968), Peru toplumunun hem acımasız hem de esprili bir röntgenini gösterdi. 2012 yılında son romanı 'Hüzne üzüntü katmak'ı yayımladı.

«Kültürel kimliğimizin önemli bir parçası olan mirasına, mizahına ve duyarlılığına saygılarımızı sunuyoruz. Kültür Bakanlığı sosyal ağları üzerinden yayınladığı mesajda, ailesine, sevenlerine ve takipçilerine en derin başsağlığı dileklerimizi iletiyoruz.

ABC'ye verdiği röportajda Natalia Sobrvilla “'Julius için bir dünya muhtemelen Peru'da 20. yüzyılın en önemli romanlarından biridir. İroni ve mizahla şehirdeki zengin bir sınıfı canlandırıyor. İlginç olan romanın 20. yüzyılın başlarındaki oligarşiyi tasvir etmesidir. Şimdi bile, 21. yüzyılda, Bryce'ın bir çocuk masumiyetiyle tasvir ettiği eşitsizlik dünyasının ölmesine izin vermeyen insanlar var. “Mutlaka okunması gereken bir eser.”

«Rosana Díaz Costa'nın, yapımcılığını üstlendiğim 'A world for Julius' adlı filmi, hakları elde etme maliyetlerini düşüren ve bizi her zaman destekleyen Alfredo Bryce Echenique'in beklenmedik desteği olmasaydı mümkün olamazdı. Bunun ve daha fazlası için teşekkür ederim” diye sözlerini tamamladı.

Alfaguara roman şampiyonu Gustavo Rodríguez, ABC'ye verdiği röportajda “Alfredo Bryce Echenique, yeni bir nesil ortaya çıkana kadar Peru edebiyatının son deviydi” dedi.

Akıntıya karşı

“Mizah ve şefkate yaptığı katkı nedeniyle edebiyatımızın büyük bir yenilikçisiydi. O ana kadar mektuplarımızda çok az şey bulundu. Kısa öykülerini ve 'Julius İçin Bir Dünya'yı yayınlamaya başladığında, bir yazar olarak ne kadar ciddi olursanız, o kadar fazla prestij elde edecekmişsiniz gibi görünüyordu. Akıntıya karşı çıktı ve bunu büyük bir yükseklikle yaptı” diye açıkladı 'Cien cuyes'in yazarı.

“'Jimmy Paracas'ta' hikayesini okuduğumda kafam patladı ve bunun kitaplarda da bulunabileceğini bilmek beni mutlu etti. Bir yazar olarak, fazlalıklara, mizaha ve şefkate rağmen onun etkisinden etkilendim. Biz bu dürtülerle birleşiyoruz” diye açıkladı Rodriguez.

Yazar, sosyal toplantılar ve arkadaşlık bölümünde Bryce'ı “harika bir hikaye anlatıcısı” olarak tanımlıyor; burada “neyin doğru neyin yalan olduğu asla belli olmayacak.”

«Peru'nun en sevilen yazarıydı. İnsanlar onun etrafında çıldırıyordu. 'Mamita'nın yazarı, “Çalışmalarında gösterdiği hassasiyetin çoğu gazetenin ötesine geçerek insanlara ulaştı” diye bitirdi.

'Minimosca'nın yazarı ve akademisyen Gustavo Faveron ABC'ye “Peru edebiyatında Alfredo Bryce'ın” sosyal dünyamızın temsilinde bir kırılma anını temsil ettiğini ” söyledi.

“Artık bize empati ve sosyal sınıfları aşmaya ve piramidin tepesinden aşağıda yaşayanları görmeye yönelik bilinçli çaba kadar basit görünen bir şey, gerçekten modern, çağdaş bir duyarlılıkla, 'Julius için bir dünya' ile başlayan bir şeydir. Genellikle Julius'un tarihimizdeki ilk havyar (solda iyi yaşayanlar için kullanılan terim) olduğunu söylerim: Buna gerçekten inanıyorum ve bunun bir onur olduğunu da düşünüyorum. Öte yandan, 'Martín Romaña'nın Abartılı Hayatı' ve 'Çok Kez Pedro' gibi romanlar, özellikle ikincisi, İspanyol romanının postmodernite alanına geçişinde temel parçalardır. Alfredo'nun yeri şüphesiz şimdiye kadar kendisine tanınan yerden çok daha temeldir” diye açıklıyor Faverón.

Yazar, Bryce'ın bir yazar olarak sanatı üzerindeki etkisine ilişkin şöyle yanıt veriyor: “Mario Vargas Llosa, Antonio Cisneros ve Alfredo Bryce, eğer edebiyatla gerçekten ilgileniyorsam, annemin bana okumam gerektiğini söylediği üç Perulu yazardı; Seninle 14 yaşındayken konuşuyorum. Onu dinledim ve işte buradayım.

“Bryce birçok bakımdan en Cervantine Latin Amerikalı anlatıcıdır; romanı aynı anda hem iç hem de dış, yani fiziksel ve zihinsel maceralar için bir araç olarak en çok anlayan kişidir. Bir romanın asla önceden belirlenemeyeceği, önceden organize edilemeyeceği veya önceden planlanamayacağı, okuyucu için şaşırtıcı bir macera olacaksa yazar için her zaman şaşırtıcı bir macera olması gerektiği fikrini doğrudan ondan öğrendim ve bu, her kitapta kendime tekrarlamaya çalıştığım bir ders. Bryce'ın romanları ile Cabrera Infante, Bolaño, Armonía Somers'ın romanları arasında çok doğrudan bağlantılar kurulamaz, ancak bunlar mevcuttur: Bir macera romanı olarak duygusal roman, onu en iyi savunucularından biri haline getirir,” diye tamamladı Faverón.

Yazar ve gazeteci Fernando Ampuero, Bryce'ın onlarca yıldır arkadaşı olan şu mesajı paylaştı: “Hayat biter, anılar başlar. Ve bu andan itibaren yokluğun, muazzam yokluğun adı Alfredo Bryce Echenique'dir. Kardeş olan ve her şeyden önce unutulmaz bir yazar olan bir arkadaş ayrıldı. Ayrılmayanlar Julius, Martín Romaña, Octavia de Cádiz ve onun parlak edebi eserinin tüm sevimli karakterleri. Herkese başsağlığı diliyorum, özellikle de okuyucularınıza. dün, bugün ve yarın.