Girişimin yaklaşımı mantığı açısından nispeten basittir; çünkü bir kampanya yapay zeka ile oluşturulan veya manipüle edilen içeriği kullanıyorsa bu materyalin açıkça tanımlanması gerekir. Amaç, değiştirilmiş videoların, görüntülerin veya seslerin, seçmenlerin teknolojiyle oluşturulduğunu bilmeden kamuoyunu etkilemesini önlemektir.
Ancak pratikte bu fikir çok daha karmaşık bir soruyu gündeme getiriyor: Yapay zeka ile hangi içeriğin oluşturulduğuna, ne dereceye kadar ve nasıl gösterildiğine kim karar veriyor?
Medya, platformlar ve içerik oluşturucular için bu nokta muhtemelen çözülmesi en zor noktadır.
İçeriğin yapay zeka ile oluşturulup oluşturulmadığını belirlemek teknoloji uzmanları için bile zor olabilir. KeepMoving'in kurucusu ve yapay zeka uzmanı Heidi Padilla, tartışmanın yalnızca teknolojinin kullanımının yasaklanması veya kısıtlanması üzerine değil, aynı zamanda nasıl kullanıldığına ilişkin şeffaflığa da odaklanması gerektiğini açıklıyor.
“Tartışmanın daha çok şeffaflığa ve mesleki etiğe doğru gitmesi gerekiyor” diye açıklıyor. Uzmana göre yapay zeka araçlarını kullanan her içerik oluşturucu, bunları sürecin neresinde ve hangi amaçla kullandığını beyan etmelidir.
Bugün, kamuya mal olmuş kişilerin sentetik seslerini, videolarını veya aşırı gerçekçi görüntülerini üretebilen platformlar var. Bazı durumlarda eğlence veya siyasi hiciv amacıyla kullanılıyorlar ancak adaylara veya yetkililere atfedilen yanlış mesajları yaymak için de kullanılabiliyorlar.
Padilla, “Sorun yapay zekanın kullanılması değil, nasıl kullanıldığı ve halkın kullanıldığı konusunda bilgilendirilip bilgilendirilmemesidir” dedi.
Bir yanıt yazın