Perakendeciler katı yapay zeka kamera kurallarından bıktı

Alman perakende ticareti artan bir suç dalgasıyla karşı karşıya ve alarm veriyor. Regensburg Üniversitesi'ndeki Ibi Research tarafından Alman Ticaret ve Sanayi Odası'nın (DIHK) desteğiyle yürütülen ve önleme seçeneklerine odaklanan “Perakendede Kamera Kullanımı” araştırmasına göre, mağaza hırsızlığı artık küçük bir şey değil: 2025'te Almanya'daki perakende işletmelerinin yarısından fazlası hırsızlar tarafından vuruldu. Bildirilmeyen vaka sayısının yüksek olduğu değerlendiriliyor.

Araştırmaya göre, etkilenenler yalnızca suç faillerinin giderek profesyonelleştiğini bildirmekle kalmıyor. Şiddet kullanma isteği de artıyor. Bu durumda birçok perakendeci politikacılar ve güvenlik otoriteleri tarafından terk edilmiş hissederken, stok farklılıklarından kaynaklanan ekonomik zarar da milyarlara ulaşıyor.

Şirketin savunma stratejisinin merkezi bileşenlerinden biri modern video teknolojisidir. Araştırmacılar, günümüzde kameraların pasif kayıt cihazlarından daha fazlası olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Riskin erken tespiti, caydırıcılık ve personele psikolojik destek görevi gördü. Bu, video materyallerle desteklense zor durumlarda daha sakin davranılabilir.

Organize çetelere karşı yapay zeka kameraları

Özellikle perakendeciler yapay zekanın kullanımını bir umut kaynağı olarak görüyor. Yapay zeka destekli sistemler davranış kalıplarını analiz edebilir, kasalardaki personel eksikliklerini tespit edebilir veya aydınlatma ve soğutma sistemlerini müşteri katılımına bağlayarak enerji yönetimini optimize etmeye yardımcı olabilir. Ciddi personel sıkıntısının yaşandığı zamanlarda teknoloji, dikkati özellikle satış personelinin her zaman göz önünde bulunduramayacağı kritik durumlara yönlendirmek için telafi edici bir araç olarak görülüyor.

Burada dijital güvenlik duvarı yasal engellerle karşılaşıyor. Genel Veri Koruma Yönetmeliği (GDPR), perakendeciler tarafından kameraların etkin kullanımının önündeki en büyük engel olarak algılanıyor. Tartışma noktalarından biri, kayıtlar için izin verilen saklama süresidir.

Uygulamada 48 ila 72 saat şu anda veri korumayla uyumlu bir kılavuz olarak kabul ediliyor. Birçok tüccar için bu süre çok kısa çünkü profesyonel hırsızlıklar genellikle daha sonra fark ediliyor, örneğin malların sonraki envanteri veya gümrük işlemleri sırasında. Daha sonra çoğu zaman önemli görüntülerin üzerine otomatik olarak yazılıyor, bu da faillerin daha sonra tespit edilmesini ve yargılanmasını engelliyor.

Hukuki belirsizlik azalıyor

Bu nedenle endüstri daha pratik ve tek tip kurallar talep ediyor. Yasal olarak neye izin verildiği konusunda belirsizlik var. Mülkiyetin korunmasına yönelik basit gözetim önlemleri “meşru menfaat” kapsamına girse de, bilinen hırsızlık yapanları tespit etmeye yönelik biyometrik yüz tanıma gibi daha karmaşık uygulamalar yasal olarak sorunludur ve fiziksel perakendede genellikle izin verilmemektedir.

Analize göre bu durum, Almanya'da yapay zeka destekli gözetime yönelik pilot projelerin çoğu zaman iptal edildiği veya hiç başlatılmadığı anlamına geliyor. Yazarlara göre, GDPR'nin daha az kısıtlayıcı bir şekilde yorumlanması nedeniyle diğer Avrupa ülkelerinde testler halihazırda devam etmektedir.

Ayrıca yargının ve polisin aşırı yüklenmesi mağaza yöneticileri arasında hayal kırıklığı yaratıyor. İhbarlar küçük olduğu için geri çekilirse veya tekrarlayan suçlular, evden yasaklanmalarına ve video delilleri olmasına rağmen net sonuçlardan korkmak zorunda kalmıyorsa, suçları ihbar etme motivasyonu azalır. Bu nedenle perakendeciler daha tutarlı yasal yaptırımlar ve yetkililerle daha yakın işbirliği istiyor.

Düzenleyicilerin endişeleri

Yazarlar, güvenlik ve veri koruma ihtiyaçları arasındaki boşluğu kapatmak için eğitime odaklanıyor ve perakendecilere yönelik pratik yönergeler sunuyor. Çerçeve koşullarında bir düzenleme yapılmazsa, Alman perakende ticaretinde teknik potansiyel ile gerçek koruma arasındaki fark daha da büyüyecektir.

Veri koruma savunucuları, orantılılık ve temel hakların korunması ihtiyacını vurguluyor. Onların bakış açısına göre, ürün etiketleme veya personel sayısının arttırılması gibi daha hafif önlemler yeterli olmadığından, video gözetimi son çare (“son çare”) olarak kalmalıdır. Denetleyici makamlar, kamusal alanların kapsamlı bir şekilde gözetlenmesi ve yoldan geçenlerin biyometrik prosedürler kullanılarak izin verilmeyen kimliklerinin tespit edilmesi riskinden korkuyor. Verilerin herhangi bir somut şüphe olmadan saklanacağı yönünde potansiyel bir risk olmasından korkuyorlar. Özellikle yapay zeka sistemleriyle ilgili uzmanlar, bunun otomatik karar alma süreçlerinin anlaşılamadığı ve ayrımcılığa yol açabileceği bir kara kutu sorunu olduğu konusunda uyarıyor.

(HAYIR)