Sonuçta, en azından şimdilik edebiyat, tartışmanın arka planındaki gürültüye galip gelmiş gibi görünüyor. Michele Maribaşından beri yenilecek aday olarak gösterilen, Premio Strega 2026 finalinin arifesinde hâlâ tahminlerin zirvesinde yer alıyor. Birkaç gün boyunca sonradan çatlamış gibi görünen bir liderlik altıncı finalistin uzun tanıtım turu sırasında olay patladıancak bugün yeniden konsolide edilmiş gibi görünüyor.
Yarın akşam, 8 Temmuz Çarşamba günü Piazza del Campidoglio, İtalya'nın en prestijli edebiyat ödülünün sekseninci baskısının son perdesine ev sahipliği yapacakcanlı yayın yapmak Rai3 (gece 23:00). Yazı işleri çevrelerinde toplanan söylentiler aynı yönde birleşiyor: Son dakikadaki değişimler ve dönüşler dışında Mari, “I convitati di pietra” (Einaudi) romanıyla kazanmanın favorisi olmaya devam ediyor. Bu doğru, Seçmenlerin bir kısmı henüz görüşlerini açıklamadı ve bu yıl jüri elli yeni üyeyle zenginleştirildi, bu da herhangi bir tahminin daha az belirgin olmasını sağlayan bir unsur. Ama en azından yayıncılık koridorlarında rüzgar aynı yönden esmeye devam ediyor.
Her şeyden önce arifeyi canlandıran şey buydu sözde “minibüs davası”Bisceglie'deki Strega turunun duraklarından birinde ortaya çıkan arka plan hikayesi. Hakkındaki söylentiler Michele Mari ve Teresa Ciabatti arasında hararetli bir yüzleşme“Donnaregina” (Mondadori) ile rekabet eden yazar, tartışmayı hızla tekeline almış ve birkaç gün boyunca ilgiyi kitaplardan yazarlara kaydırmıştı. Mari ayıklık yolunu seçti, özür dilemesini yayınevinden gelen kısa bir nota emanet etti ve Michela Murgia'nın fiziksel görünümüyle ilgili olarak kendisine atfedilen sözleri hiçbir zaman söylemediğini belirtti.3 yıl önce vefat eden yazar. Birkaç gün sonra Teresa Ciabatti'nin iklimin soğumasına katkıda bulunan versiyonu da geldi: öfkeli bir tartışma yok, tamamen farklı vizyonlar arasında sert bir yüzleşme, yazarın özürleriyle sona erdi. Hatta Bellonci Vakfı biriyle konuştu çift hareket. Önce halkın onurunu zedeleyen her türlü ifadeye karşı net bir duruş, ardından da yönetmeliğin Mari'nin romanına ilişkin hiçbir tedbire izin vermediğinin açıklığa kavuşturulması. Çeviri: “Taş misafirler” yarışmada düzenli olarak yer alıyor. Aslında hikayeyi arşivlemenin ve tartışmayı edebiyat alanına geri getirmenin bir yolu.
Ancak herkes sessizliği seçmedi. Diğer finalistler tartışmayı alevlendirmekten kaçınırlarsa, Bianca Pitzorno“La sonnambula” (Bompiani) ile yarışarak, kaderinde iz bırakacak bir yansımayı kamu müdahalesine emanet etti: “Bizi güzelliğimize veya çirkinliğimize göre yargılamayın, huzur içinde yazalım“. Pek çok kişinin Strega Ödülü'nü misyonunun merkezine geri getirmesi için en açık davet olarak yorumladığı bir cümle: edebi dedikodular değil, kitapları tartışmak.
Bu arada, sosyal medyada tartışma neredeyse hiç hareketsiz kaldı. İçeriden kişiler, yazarlar, editörler ve okuyucular, bazılarının eşit derecede önemli olduğuna karar verdiği pozisyonlar ve sessizlikler arasında bölünmüştü. Sestina turunun her aşamasına eşlik eden bir atmosfer, Ta ki, daha fazla şok yaşanmadan sona eren ve ünlü minibüste çekilen kendini beğenmiş bir selfie ile ölümsüzleştirilen Mexico City'ye yapılan son uluslararası geziye kadar.bu artık bu baskının istemsiz bir simgesi haline geldi. Yanında Mari, Ciabatti ve Pitzornoonlar da koşuda kalıyorlar Matteo Nucci“Platon. Bir aşk hikayesi” (Feltrinelli) ile, Alcide Pierantozzi“Lo sbilico” (Einaudi) ile, ed Elena Rui“Vedove di Camus” (L'orma) ile kültürel tartışmayı anlatının sınırlarının çok ötesinde canlandıran bir sestinada.
Ancak asıl arka plan artık sonrasıyla ilgilidir. Tahmin dikkate alınırsa olası kazananın ilk sözleri büyük merak uyandırıyor. Gerginlik ve açıklamalarla dolu haftaların ardından Mari'nin olası konuşması, Premio Strega'nın 80 yıldır edebi bir tanınmadan çok daha fazlası olmaya devam ettiğini bir kez daha gösteren bir baskının son mührünü temsil edebilir: İtalyan kültür dünyasındaki dinamiklerin, hassasiyetlerin ve gerilimlerin bir aynası. (Paolo Martini'nin yazdığı)
Bir yanıt yazın