Easy Rawlins ve Walter Mosley'in LA vizyonu 35 yıl içinde gelişti

Walter Mosley yaklaşık kırk yıl boyunca 60'tan fazla roman kaleme aldı, ancak kolay Rawlins gizemleri tartışmasız en kolay tanınan çalışma grubu. Easy, Raymond “Mouse” Alexander ve “Mavi Bir Elbisede Şeytan” daki ilk çıkışlarından bu yana dizideki diğer unutulmaz karakterler hakkında yazdıktan sonra, Los Angeles yerlisi kesinlikle arkanıza yaslanıp Easy'in tarihinde önemli bir kilometre taşının tadını çıkarmaya hak kazanıyor. Ancak ne başarı, övgü ne de 35 yıllık yıldönümü Mosley için işin kendisi kadar.

“Komik,” diye bir Ağustos öğleden sonra çalıştığı Santa Monica'daki güneş sırılsıklam dairesinden yakınlaştırıyor. “Herkesin bir kariyeri var. Ticklayer, politikacı, sanatçı, her neyse. Ama kariyer olarak düşündüğünüz şey, benim için… Sadece yazmayı seviyorum.”

Yaptığı iyi bir şey. Serideki 17 gizemde Easy, okuyuculara Mosley'nin La'nın II. Dünya Savaşı sonrası Boom Town'dan, ırk ve sınıfla yasaklanan 70'lere, siyah Amerikalılar, kadınlar ve nükleer aile için sismik sosyal değişimlerle ön sıradaki bir koltuk verdi. Bunlar, 16 Eylül'de “Gray Dawn” da gezinmesi gereken uzun vadeli değişiklikler.

Yıl 1971 ve kolay, şimdi 50, sert bir güney gençliğinin anıları tarafından besleniyor ve ilk olarak Avrupa ve Afrika'da II. Dünya Savaşı'nda hizmet vermeye katılmadan önce seviyor. Ve savaştan sonra Los Angeles'a gelirken fırsat, gayrimenkul yatırımları ve “Güney Kaliforniya'daki birkaç renkli dedektiften biri” olarak başarı anlamına geliyordu, Easy underdog için empatisini kaybetmedi. Bu yüzden, teyzesi Lutisha James, Lutisha'nın şüphelendiğinden daha tehlikeli olduğunu ve geçmişine beklenmedik bir bağ getirdiğini öğrendikten sonra bile, Easy'e yardım etmek için eğildiği için, kaba yırtılmış Santangelo Burris tarafından yaklaştığında. Sonra evlat edindiği oğlu İsa ve gelini, Fed'lerden kaçınır ve kolay, onları belirli bir hapis cezasından kurtarmanın bir yolunu bulmalıdır. Karışıma çeşitli katiller, iş başlıkları, siyah militanlar ve çarpık kolluk kuvvetleri ekleyin, hepsi kendisini ve seçtiği aileyi korumak için Easy'in kum ve açık sözlü kararlılığını hafife alır ve tarif başka bir unutulmaz masal için ayarlanır.

Easy'in olgunluğu ve 1971'de olduğu gibi dünya göz önüne alındığında, Mosley ilk kez okuyuculara Easy ve zamanlarını bağlam haline getirmek için bir not yazma ihtiyacını hissetti. “Bu kitabı yazarken, 2025'te Easy'in nereden geldiğini anlayamayabilecek bazı okuyucular olduğunu fark ettim.”

Mosley'nin tanıtımı, kombine masalları “yirminci yüzyıl anısı” olarak adlandıran ve onları kurtuluş ve eşitlik mücadelesine bağlayan bu çerçeveyi sağlar. “Siyah insanlar, büyük köleleştirme sırasında insanlar,” diye yazıyor Mosley, “tamamen insan olarak kabul edilmedi ve kurtuluştan sonra bile, sadece ikinci sınıf vatandaşlık statüsüne terfi ettiler. Tuvaletlere, kütüphanelere, eşit haklara ve genellikle bir kabus olarak kabul edilen Amerikan rüyasının toplamı.” Ama kolay, topluma olan tutkusu ve underdog'a olan sevgisi ile her zaman yardım etmek için oradadır. “Sessiz olanlar için konuşuyor ve cevapsız görünen sorunların cevaplarını bulmak için elinden geleni yaptı.”

Bu koşullara rağmen, Mosley bana açıklıyor, dizinin tekrar eden karakterleri – Fare, Jackson Blue, Korkusuz Jones – Easy'nin tercih ettiği ailenin, serinin başlangıcından beri gelişti. “Easy başarılı bir lisanslı PI, evlat edinilen kızı ile bir dağın üstünde yaşayan, ayrıca oğlu ve ailesi de etrafta. Yani bu noktada diziyi alan okuyucular için her şey harika görünüyor. Ama sonra kolay bir yere giriyor [in the novel] Ve o, 'Peki, buraya ait misin?' Daha önce, böyle bir şey yazdığımda, insanların bu tür sözlü zorlukların zamanın ırkçılığından nasıl kaynaklandığını anlayacağını varsaydım. Ama bu sefer, bir şeyle konuşmasına rağmen, anlamayabilecek okuyucular olduğunu düşündüm. onların Yaşamlar veya dünyaları, bugün bile. ”

Easy Rawlins, gizemleri bir umut ışığı olarak okuyan diğer yazarlarla da konuşur, duvarda diğer seslerin duyulabileceği bir çatlak.

“Blacktop Wasteland” ve “Tüm Günahkarlar Kanaması” nın en çok satan yazarı Sa Cosby ve LA Times Kitap Ödülü sahibi, Easy's World'e girişini açıkça hatırlıyor. “'Mavi bir elbisede şeytan okumak' karanlıkta bir yol gösterilmek gibiydi. Benimle bir yazar, bir güneyli ve siyah bir insan olarak konuştu” dedi. “Bazı açılardan, sevdiğim insanlar hakkında yazmam bana 'izin' verdi.”

Easy ayrıca La Steph Cha'yı görmek için benzersiz bir lens sunuyor, “Ev Your House Will” için Times Kitap Ödülü sahibi, “Mavi Elbisede Şeytan” ı üniversitede birinci sınıf öğrencisi olarak keşfetti. “Tamamen gök gürültülü oldum,” dedi bir e -postayla. “Bu, daha geniş edebi manzaradaki önemini ifade etmek için bağlam ve kelime dağarcığına sahip değildim, ancak Los Angeles'taki Easy Rawlins'i ve gözünü sevdiğimi biliyordum. Walter, kurgu yazmaya başladığımda birincil etkilerimden biriydi. Hatta 'Şeytan'da kayıp kadından sonra ikinci kitabımda bir karakter Daphne adını verdim.”

Ama dizi neden dayanıyor? Cha, adamın kalitesini kredilendiriyor: “Easy 35 yıldan fazla bir süredir geçti, ama yine de aynı adam, herhangi bir yere gidecek, kimseyle konuşacak ve bir şey taşıyacak, yine de geri kalanımız kadar kanadığı hissi veriyor.”

Ama Easy, “Gray Dawn” da ofisinde genç bir siyah kadın olan Niska'nın bir dedektif haline gelmesine yardımcı olmak anlamına gelen geleceği de düşünüyor. Yol boyunca inancını ve bir gün olacağı için umudunu paylaşıyor: “'Ayaklarımın altındaki toprakta ayak parmakları.' Bir dedektifin, onun mahallelerini ve tarihlerini bilmeniz gereken her şeyi bilmesi gerekiyor.

Zoom çağrımıza geri döndüğümüzde, Mosley'e Raymond Chandler'ın 1944 seminal 1944 makalesini “Basit Cinayet Sanatı” ve çoğu zaman bu pasajı yazarken “bu ortalama sokaklarda…” diye düşünüp düşünmediğini soruyorum. Bilinçli değil, ama karşılaştırmayı sevdi çünkü “birçok yönden kolay Philip Marlowe'nin tam tersi.”

Bir kadının dedektif olmasına yardım etme isteği en az değil. “Kolay bir kadının dedektif olduğu konusunda şüpheci olsa da,” diye açıklıyor, “1970'lerin olduğunu fark ediyor ve kadın hareketi ile istediği buysa ona yardım etmeye istekli.”

Şarkı ilerledikçe, A-Changin 've onlarla kolay oldukları zamanlar. Mosley, okuyucuların Easy'in Midlife romanından “Gray Dawn” dan ne alıyor? “Yıllar boyunca ne kadar kolay geliştiğini ve değiştiğini görmelerini istiyorum. Ve bu aile, Easy's nükleer aileye benzemese de, Amerika'nın her zaman hakkında olduğu budur.”

Mosley, yazarların okuyucuların anlamalarını umduklarını ve okuyucuların yazılarında gerçekte gördüklerini bilecek kadar deneyimlidir. Ve Cosby ve Cha gibi yazarların yorumlarını takdir ederken, hepsini perspektife koyuyor. “Bir yazar olarak, başarınızı diğer yazarların işiniz hakkında söyledikleriyle yargılamamayı hatırlamanın önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü literatürdeki herkesin edebiyatın gerçekte ne olduğu konusunda daha fazla karışık. Yazarlar, 'Bunu yaptım ve bunu yaptım ve bunu yazdım ve bu niyetim oldu ve ben buraya başladım ve ben oraya taşındım. Ama gerçek şu ki, bir kitap yazdınız, yazabileceğiniz en iyi şeyi yarattınız ve tüm bu insanlar okudu.

Mosley aynı zamanda FX draması “Snowfall” da yapımcı ve yazar olarak görev yapan yetenekli bir senarist. Son zamanlarda, Willem Dafoe ve Corey Hawkins'in oynadığı 2004 bağımsız romanının bir uyarlaması olan “Bodrum My Bodement” filminin senaryosu için bir yazı kredisi (yönetmen Nadia Latif ile) paylaştı. Mosley, kitap-film çevirilerinin yaratıcılar için nasıl farklı anlamlara sahip olabileceğinin farkındadır.

“Çok az istisna dışında, kitaplar ve ortaya çıktıkları filmler çok farklı” diye açıklıyor. “Ve onlar, yazarların tanımladığı karakterleri ve yerleri hayal eden okuyucuların zihninde kitapların hayatına gelmesi gerektiği için. Ve kitaplar dildir ve bir okuyucu olarak dil aracılığıyla anlayışınız sürecin bir parçasıdır. Ama bir film öngörülen görüntülerdir. Yani birisi bir kitap yazdıklarını söylediğinde, onlara 'Göster. Bir film ürettiğinizde veya yönettiğinizde, sadece 'göster' derler. ”

Mosley, ilk yönetmenliğinde romanının belirli yönlerine yaslanan Latif'i övüyor. “Korku türüyle çok ilgileniyor ve filmde belirli unsurları kullanıyor” diyor. “Ama bunu romanda zaten orada olmadan yapabileceğini sanmıyorum.”

“Gray Dawn” ve yaklaşan filmin ötesinde Mosley, “Şeytan” ın müzikal sahne uyarlamasında oyun yazarı, şarkıcı ve aktör Eisa Davis ile işbirliği yapmanın yanı sıra okumanın tam bir hayat yaşamak için neden gerekli olduğu hakkında bir monograf üzerinde çalışmak. Ancak ortamdan bağımsız olarak, Mosley'nin amacı kristal berraklığında. “Benim için, bu yazının kendisi ile ilgili” diyor, noktasını belirtmek için eğiliyor. “Bir yazar olmayı o kadar çok seviyorum ki, çok daha az başarılı olsam bile, hatta hiçbiri bile bunu yapacağım.”