Çin Demir Ataerkilliği Sahneden Zorluyor

“Benim adım Çin, Josephine Star Iron ve Tararira idi. O zamandan beri Çin Demirinin Maceralarıoverture yoluyla, Gabriela Cabezón Cámara'nın romanının tiyatro versiyonu. Susana Villalba ve Hernán Márquez'in uyarlanması ve Eylül ayında Dumont 4040 Tiyatrosu'nda ve Kasım ayı sonuna kadar Billboard'da piyasaya sürülen aktrislerin Flor Bobadilla Oliva ve Ferni, sahneleme, dil karışımında yoğunlaşmış, konsantre olarak çok yönlüdür. Gaucho'nun karısı Martín Fierro'nun anonim karakterine şiirsel sesi verin.

“Romanın kendisidir. Martín Fierroher ikisi de tam tersi: Çin, esir, James Gray olarak kaşif olarak İngilizler ve her şeyden önce her bir insanda olası seçimlerin çokluğu olarak düşünülen türlerin çeşitliliğinden ”açıklıyor. Susana Villalba, Son Arjantin edebiyatının en çok verilen ve tanınan metinlerinden biri olan romanı uyarlamaktan sorumlu şair ve oyun yazarı. Hikayenin bağlamının yol açtığı bir anlatı konu ile, ikinci bölümde Hernández karakterize edilmiş Cabezón KameraGauchos'un sömürüsü ve popüler maaşların gaspçısı, Çin'i yaşamakta özgürdür. Villalba, “Onun temel cümlelerini kadınlar arasında ortaya çıkan ilişkinin temeliyle geçmeyi seçtim; birinde, hakimiyete dayalı kurucu tutkuyu; diğerinde aşk tutkusu” diyor Villalba.

Milleti erkek şiddetine değil, kadın sevgisi hakkında kapsamak. Fierro, o zaman, orijinalinden ve Gaucho şiirinin travesti stanzalarıyla tamamen travesti patlar. . Rötele Martín Fierro “Ülkeyi döven klasiklerin tekrar okumasını arayan popüler bir muhalif şarkıcı” olarak tanımlanan Ferni'yi çağırdı. Gaucho queer, mükemmel bir şekilde düşündü: “Zaten kullanan bir eldivendi, popüler kültürümüzü okumak için kullanan bazı gözlükler. Geleneklerimizi bu yüzyılın bir perspektifiyle okuyun.”

İşte Yerel halkların görünmezliği ve kadın rolleri gibi yan yana alt temalar, Erkek üstünlüğü, medeniyet işareti olarak ataerkillik, ve olası bir cennet arayışında bir dönüşüm gezisi. “Dillerin hikaye lehine dahil edilmesine inanıyoruz,” diye ekliyor Flor Bobadilla, orijinal metne göre hiçbir unsur daha kötüleşmiyor. “Uyum ve çerçeveye doğru ifade diyaloğu korunur. Ama bu kelimeleri başka birinin düşündüğü bir tarifin bileşenleri olarak yaklaştırırdım: gerçekçilik, gaucho, postadrama, tefekkür” kendi sözleriyle tanımlar.

Gösterinin direktörü Hernán Márquez'e göre, ortam, sesi, görsel ve doğal plastik yaşadıkları Buenos Aires'in çağdaş tiyatro sahnesine implante ediliyor. “Başka bir benzersizlik, ortamın dramatik eylemin klasik bir organizatörü olarak çatışma etrafında dönmemesidir, ancak önerilen şey, doğal çalışmayı sağlayan şiirsel prosedürlerle müdahale etmemiz gereken anlatı türünün bir ilerlemesidir.”

Kahramanlar, romanın genişletilmiş bir evrene izin verdiğini kabul eder ve böylece hayali alan ve zaman sınırları olmadan açar. Ferni, “İş, bazı nefret söylemlerinin meşrulaştırıldığı ve çeşitlilikler için özgürlüğün tehdit edildiği bu şimdiki zamanda çok önemli hale geliyor” diyor. Ve gelişiyor: “Bu bağlamda, 1800 kişilik bir çalışma hakkında konuşurken, ancak bu mevcut ve çağdaş feminist trafik okumasından, acil bir şeydir. Ve aynı zamanda güçlü ve heyecan vericidir, çünkü bize meydan okur ve ulusal varlığın kimliğini tekrar sorgular.”

Güzellik, yaratıcı özgürlüğün ve her türlü zulmün manifestosu olarak çalışma. Flor Bobadilla'nın düşündüğü şey bu, yerçekimi merkezi onu Arjantin halkının köklerine yerleştiriyor. “Acı verici tekrarlamayı durdurmanın tek yolu, bize anlattıkları hikayeyi gözden geçirmek ve bu hikayenin tüm olası aktörlerinin seslerini eklemektir, böylece mutlak gerçek fikri, ertelenmiş demokrasiyi dağıtır ve ortaya çıkarır. Sadece tiyatronun tamamen sağladığı uygulama.

Hernán Márquez için, ilk rüpturist jest yaptı Romancı Gabriela Cabezón Cámara 150 yıl boyunca Martín Fierro ile diyalog. “Gelenek geri dönmez, onu getirmeli ve tartışmalısınız ve Gabriela harika bir şekilde yaptı,” diyor ana zorluğu muhteşem metne yazılan metnin geçişi olan yönetmen. Martín Fierro'nun ilk bölümünün yayınlanmasının bir buçuk yüzyılında, Márquez, Jorge Luis Borges tarafından “El Amor”, Martín Kohan'ın “El Amor” gibi diğer önemli tekrar okumalardan ve yeniden sözlerden bahsediyor. Fierro ”, Oscar Fariña.

Muhteşem, yönetmen César Nigro'nun müzikal yönünü ve Nigro'nun Nicolás Arroyo ile canlı yorumunu orijinal kompozisyonları ve önceden var olan şarkıları içeren akustik ve dijital bir performansla paylaşıyor. Görsellerin tasarımı ve işletimi, ortamın diğer kurucu unsurları Pablo Varela'dan sorumludur ve işlevlerin her birinin, romanın ilk bölümünün okunmasıyla ev sahibi olarak edebi dünyanın bir konuğu vardır.

“Bu karmaşık Arjantin'de, tuhaf ve acı verici bir siyasi gerçekliğe sahip, bu çalışmayı sahneleme kararı bizim küçük siyasi jestimizdir – Márquez, tiyatro versiyonuna inanıyor Çin Demirinin Maceraları-. Günlük katıldığımız şeye karşı biraz bir şey: saldırganlıklar, saygı faulleri ve utanç verici istismarlar. Çin, mütevazı yerimizden, hassasiyet, saygı ve çeşitliliğin politik bir tezahürüdür. “

*Çin Demirinin Maceraları Pazartesi günleri 20'de Dumont 4040'ta gerçekleşir.