23 Nisan 2026 Perşembe, 09:32
Babası ölüm döşeğindeyken Gonzalo Celorio'ya “Oraya varacaksın oğlum, eğer başaramazsan seni iterim” dedi. “Bugün, tam olarak bugün, 64 yıl sonra geldim baba. “Teşekkür ederim!” Celorio'nun kendisi (Mexico City, 1948) babasına, edebiyatın büyük gününde, romanın babasının şehrinde Cervantes ödülünü aldığını söyledi. Bunu, Don Kişot'un yazarının edebi “karmaşıklığını” ve “ikona kırıcılığını” överek yaptı. Miguel de Cervantes, 'Don Kişot'la başkalarını yaratmak için kuralları yıktı ve 'insanlık durumunun özünü açığa çıkaran' bir 'mizah' sergiledi.
Kral Felipe VI, Meksika ile İspanya arasındaki yakınlaşmanın kutlamasına dönüştürülen ciddi akademik etkinlikte, Celorio'ya İspanyol edebiyatının en yüksek ödülü olan 125.000 Euro'yu takdim etti. Yazar, kendisini seçkin Cervantes kulübünün bir üyesi olarak akredite eden diploma ve madalyayı ayakta alkışlayarak topladı. Kral, Celorio'nun çalışmasını Meksika ile İspanya arasındaki “kardeşliğin” bir örneği olarak yorumladı.
Ödül sahibi kendisi ve Kültür Bakanı Ernest Urtasusn da, yıllar süren gerginlik ve mesafenin ardından iki ülke arasındaki “kardeşliği” kutladılar. Celorio, “Meksika vatandaşlığı, kendisine özgü olan İspanyol tarihi ve kültüründen ayrılamaz” dedi. “Meksika, Carlos Fuentes'in mutlu bir şekilde 'La Mancha bölgesi' dediği bölgenin önemli bir parçası” diye ekledi.
Cervantes, Don Kişot ve onun güçlü mizah anlayışı, Cortázar'la birlikte, “mizah duygusunun, üzerine dökülen tüm gözyaşlarından daha fazla tünel kazdığını” hatırlamak için yavaş ve “taş gibi” bir sesle okuduğu konuşmasında hemen ortaya çıktı. Roman yazmayı “yüksek riskli bir macera” olarak gören Celorio, “Mizah yoluyla Cervantes, ulaşılamaz ideal ile sert gerçeklik (monda y lironda) arasında sürekli olarak parçalanan insanlık durumunun özünü ortaya koyuyor” dedi.
kirli tür
Meksikalı anlatıcı, denemeci, profesör, akademisyen, editör ve edebiyat eleştirmenine göre “roman, günümüzde Cervantes'in ona verdiği kirliliği geri kazanmayı başardı.” “Bu, başlı başına kirli bir tür; tüm özlemleriyle birlikte yaşamdan besleniyor, evet ama aynı zamanda tüm belaları ve pislikleriyle de” diye savundu.
Ancak çok önemli bir paradoksa karşı uyardı: “Herhangi bir olası kanona itaat etmeyen 'Don Kişot', aynı zamanda dilimizin edebiyatının tartışılmaz kanonunu da kurar.” “Cervantine kanonunun temeli tüm kanonlara itaatsizlikten başka bir şey değilse ve bu kanon hala yürürlükteyse, roman özgünlüğünü ve değerini bu tür ikonoklazmaya dayandırmıştır” diye devam etti. “Romanın bundan ders çıkardığı şey, her türlü modernlik ve deney arayışının zaten 'Don Kişot'ta yer aldığıdır” diyerek, “romanın sadece edebi bir tür değil, aynı zamanda özgürlükçü bir tür olduğunu” belirtti.
Ödülü aldıktan sonra Felipe VI ve Kraliçe Letizia'nın yanında yer alan Gonzalo Celorio
EP
Celorio, tüm çalışmalarını ifade eden ve “düzyazıda, denemede, romanda ve anılarda uygulanan” benlik edebiyatından bahsetti. “Bunlar, benim sesimin ısrarla devam etmek istediği, rastgelelik noktasına kadar karışmış türler” dedi. Mutlak bir özgürlükle uyguladığı edebi bir rastgelelik “çünkü kurgu, sanki bir uçurumun önündeymiş gibi tarihsel gerçekliğin durduğu yere ulaşabilir.”
“Birçok kuşak öğrenciye edebiyat coşkusunu yaymakla” övünen yazar, profesör ve akademisyen, “Tüm hayatımı bu söze adadım” dedi. “Bu yüzden bana İspanyolca'da en çok sevdiğim kelimeyi, Cervantes'in dilini sorduklarında, kelime kelimesi olduğunu söylüyorum” diye sözlerini tamamladı.
Kardeşlik ve mükemmellik
Don Felipe, Kraliçe Letizia ile birlikte yüksek ödülü kendisine takdim ettikten sonra, “Celorio'nun da ifade ettiği gibi, anlaşılırlığı kaybetmeden 23 sınırı aşmayı sağlayan tek dil İspanyolcadır.” diye vurguladı. . Kral, “Hayatı ve kariyeri bize Meksika ve İspanya'nın kardeş ülkelerden çok daha fazlası olduğunu hatırlatıyor: dil ve kültürle iç içe geçmiş, samimi bir yakınlık ve zaman içinde devam eden ortak bir sevgiyle birleşmiş kültürler.” diye ekledi.
Celorio'nun Asturias ve Kanarya kökenlerini ve İspanyol sürgününün onun oluşumu üzerindeki etkisini hatırlatan Kral Felipe VI, “Celorio'nun çalışmalarında hafıza ve hayal gücü, mektuplarımızın ortak mirasını zenginleştiren bilgi biçimleri haline geliyor” dedi.
Kültür Bakanı Ernest Urtasun, Celorio'nun kariyerine övgüde bulundu ve yazarın kendisi olarak “edebi türü özgürlükçü bir tür haline getirmesini” kutladı. Onun edebiyatı Urtasun'a göre “özgür iradenin, kirliliğin ve baş dönmesinin bir uygulamasıdır.”
Bakan, Celorio'nun yazar olmasını sağlayan İspanyol sürgününe değindi. “Ona, sürgünümüzün büyük isimlerinin yaşadığı sonsuz, çeşitli ve canlı bir ev verdi” dedi. Urtasun sözlerini “Celorio kendisi hatırlıyor, biz de onunla birlikteyiz” dedi.
Asturyalılar ve Aragonluların soyundan gelen, İspanyol entelektüel diasporası konusunda büyük bir uzman olan Meksika Dil Akademisi'nin müdürü, “gerçek öğretmeninin” o sürgün olduğunu garanti ediyor. UNAM'da (Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi) 'İspanyol Sürgününün Ustaları' kürsüsünü yönetmesi boşuna değil.
Aşk mektupları ve yasak okumalar
Celorio, takdim töreninin ardından göğsünde asılı olan ve kralın kendisine dakikalar önce empoze ettiği altın madalyayı işaret ederek, “Onu asla sırtımdan çıkarmayacağım” diye şaka yaptı. Meksikalı yazar, on iki Celorio kardeşin yazarından hayatta kalan tek kişi olan kardeşi Jaime ve tarihi Cervantes gününde mutlu bir toprak sahibi olan torunu Diego tarafından desteklendi.
Yazar, komik anekdotlar aktararak duygusal konuşmasında kalabalık ve yaralı ailesini hatırladı. İkisi de evde olsa bile babasının her gün annesine aşk mektubu yazdığını anlattı. Yine annesi gibi o da, kendisini adadığı Sürekli Yardım Bakiresi'ne, “vahşi peritonit” hastası ve ölümün eşiğindeki on bir çocuğundan birini kurtarırsa beş yıl boyunca roman okumayı bırakacağına söz verdi. Celorio, oğlunun kurtarıldığını – “Bunun Meryem Ana'nın müdahalesi nedeniyle olup olmadığı bilinmiyor” ve annenin “sunabileceği en büyük fedakarlığı” yerine getirdiğini söyledi.
Törende, varlıktan çok yokluklar dikkat çekti. Hükümet başkanı Pedro Sánchez, Avrupa Birliği liderleriyle Lefkoşa'da yapılan resmi olmayan bir toplantıya katılmak üzere Kıbrıs'a yaptığı resmi geziye katılmadı. Evet, Madrid Topluluğu başkanı Isabel Díaz Ayuso bunu yaptı.
Alcalá'da ayrıca RAE'nin yöneticisi, ödüllü yazarın büyük bir destekçisi olan Santiago Muñoz Machado ve Luis Mateo Díez ve Soledad Puértolas gibi eğitimli meslektaşlar da vardı.
Celorio'nun Tusquets'teki editörü Juan Cerezo ve Cervantes Enstitüsü müdürü Luis García Montero'nun varlığı kısa sürdü; onlar kısa bir süre sonra, kokteylin samimi bir bahar güneşi altında sunulduğu Complutense verandasından ayrılarak Barselona'ya seyahat etti ve Katalonya'da kitabın ve gülün büyük günü olan Sant Jordi kutlamalarına katıldı.
Bir yanıt yazın