büyük gösterilere ev sahipliği yapan arenalar

Konserlerin atası olarak kabul edebileceğimiz ilk etkinlikler, müziğin dini, tiyatro ve sivil bağlamlarda önemli bir rol oynadığı Yunan-Romen antik dönemine kadar uzanır. Bugün bu anlamda çok az şey değişti; gösteriler gittikçe benzeyen müzikaller ritüeller sanatçının sıklıkla kasıtlı olarak din dışı sembolizmin bir karışımıyla oynadığı kolektifler (haç gibi unsurların artık belirli bir estetiğe nasıl dahil edildiğini düşünün). Konser şova dönüştü oluyor Yüceltilmesini büyük arenalarda, stadyumlarda, sonuçta tam olarak takım kültünü kutlamak için yaratılmış yerlerde bulan rahip ve inançlı arasındaki ilişki. Şarkıcı çağırıyor, seyirci cevap veriyor. Tekrarlanan ve pekiştirilen bir ayinin sonsuz tekrarı içinde, hep birlikte koroya ulaşana kadar. Üstelik günümüz teknolojisi, büyük olaylarda dahi yıldızlarla seyirciler arasındaki mesafeyi, iptal etmeden ve gerekli mesafeyi bırakmadan azaltmıştır. Büyük ekranların çoğalması aslında idolün tekrarını akla getiriyor: Bir, hiç kimse ve yüz bin. Hem sahnede bizden biri gibi küçük, hem de canlı kayıtta devasa görünebilen çok başlı bir hidra.