Fütüristik görünüyorlardı ancak bu makinelerin hiçbiri seri üretime geçmedi. İçlerinden biri daha sonra uluslararası dizi yıldızı oldu.
Soğuk Savaş gerçekten kızışırsa tüm büyük Alman hava alanları kısa sürede yok edilecekti; NATO stratejistleri 1960'larda bu konuda hemfikirdi. Sonuç olarak, çok az pist gerektiren veya hiç pist gerektirmeyen savaş uçaklarının geliştirilmesi gerekiyordu. Gereken teknoloji yeni bir alandı ve mühendislerin gerçekten öncü çalışmalar yapması gerekiyordu.
Sonuç, ancak onlarca yıl sonra seri halinde üretilen konseptler oldu: örneğin, dikey olarak iniş yapabilen Lockheed Martin F-35 gibi süpersonik savaş uçakları. Veya yarı helikopter, yarı sabit kanatlı Bell-Boeing V22 Osprey gibi dikey kalkış ve iniş nakliye uçakları.
Bu yeteneklerin bir kısmı, savaştan sonra Almanya'da Heinkel, Focke-Wulf, Messerschmitt ve Bölkow tarafından geliştirilen test uçaklarında zaten ustalaşmıştı. Ancak hiçbiri seri üretime geçemedi. NATO, 1960'ların sonlarında dikey kalkış uçaklarına olan ilgisini kaybetmişti. Projelerden vazgeçildi ve prototipler müzeye kaldırıldı.
Bir yanıt yazın