Araştırmaya göre bir çocuk vurulduğunda travma ailelere yayılıyor

Amerikalılar her toplu saldırıda, yıkıcı etkinin ölçüsü olarak tek bir göstergeye (ölüm sayısına) bakıyor. Ancak özel sağlık sigortası tazminat talepleri üzerine yapılan yeni bir analiz, ateşli silah yaralanmalarının bıraktığı hasarın hayatta kalanları ve aileleri etkilediğini, akıl sağlığı bozukluklarında artışa ve sağlık sistemi üzerinde büyük bir baskıya yol açtığını gösteriyor.

2020’de Amerika Birleşik Devletleri’nde çocuklar ve ergenler arasında ateşli silah yaralanmaları önde gelen ölüm nedeni haline geldi. Her ne kadar hükümet ölümcül olmayan ateşli silah yaralanmalarını sistematik olarak takip etmese de, mevcut kanıtlar bunların ölümcül olanlardan iki ila üç kat daha yaygın olduğunu gösteriyor. Bu yaralar, vücutları çok küçük olduğundan daha fazla doku tahrip olan çocuklarda özellikle felaket olabilir.

“Aşının ardından ne olacağı genellikle tartışılmıyor” dedi Dr. Chana Sacks, Massachusetts Genel Hastanesi Silahlı Şiddeti Önleme Merkezi’nin eş direktörü ve Pazartesi günü Health Affairs dergisinde yayınlanan yeni çalışmanın yazarı. Binlerce sigorta talebini analiz eden çalışma, ailelere ve topluluklara verilen kalıcı hasarı ortaya koyuyor.

• Çocuğunun kurşun yarası sonucu öldüğü ailelerde, hayatta kalan aile üyelerinin psikiyatrik bozukluklarında keskin artışlar görüldü, daha fazla psikiyatrik ilaç kullanıldı ve ruh sağlığı uzmanlarına daha sık başvuru yapıldı: babaların ailelerinde psikiyatrik bozukluk tedavisi görme oranı 5,3 kat arttı ölümden sonraki yıl; Annelerde 3,6 kat artış görüldü; hayatta kalan kardeş sayısında ise 2,3 kat artış görüldü.

• Kurşun yaralarından kurtulan çocuklar ve gençler, örneğin Dr. Sacks’ın ifadesiyle “daha çok ömür boyu hastalar gibi.” Çalışmada, yaralanmadan sonraki yıl içinde hastaneye yatışlar, acil servis ziyaretleri ve evde sağlık bakımı nedeniyle tıbbi masrafların ortalama 34.884 dolar arttığı, yani başlangıç ​​noktasına göre 17 kat artış olduğu ortaya çıktı.

• Ağır kurşun yarası alan ve yoğun bakım tedavisi gerektiren çocuk ve ergenlerde önemli sorunlar yaşandı. Bu grupta ağrı bozukluğu tanıları yüzde 293, psikiyatrik bozukluk tanıları ise yüzde 321 arttı.

Araştırmada, ateşli silah yaralanmasından kurtulan 2.052 çocuğun, hayatta kalan çocukların 6.209 aile üyesinin ve ateşli silah yaralanmasından ölen çocukların 265 aile üyesinin tıbbi kayıtları incelendi ve bunların her biri beş kontrolle karşılaştırıldı. Araştırma özel sigorta taleplerine dayandığından sigortasız veya kamu sigortası olan ailelerin deneyimlerini yansıtmamaktadır.

Ateşli silah yaralanmalarıyla ilgili artan maliyetler, bunu “giderek ekonomik bir sorun haline getiriyor” diyor Dr. Harvard Tıp Fakültesi’nde doçent ve çalışmanın ortak yazarı Zirui Song. Özel sigortalı nüfusta ateşli silah yaralanmalarının görülme sıklığının son 12 yılda dört kat arttığını söyledi.

Geçen yıl Amerikan Tabipler Birliği Dergisi’nde yayınlanan bir makalede Dr. Song, ateşli silah yaralanmalarının yıllık maliyetinin, ücret kaybı ve sağlık giderleri olarak 557 milyar dolar, yani gayri safi yurtiçi hasılanın yüzde 2,6’sı olduğunu tahmin ediyor. Yeni çalışmanın ölümcül olmayan ateşli silah yaralanmalarının maliyetine odaklanan ilk çalışma olduğunu söyledi.

“Acımasız gerçek şu ki, ateşli silah yaralanmasından dolayı öldüğünüzde toplum için özgürsünüz; artık sağlık bakım masrafı yok, vergi doları yok, kaynak kullanımı yok” dedi. “Fakat aslında ateşli silah yaralanmasından sağ kurtulmanın topluma maliyeti oldukça yüksek. Henüz boyutu bilinmiyordu.”

Ölümcül olmayan ateşli silah yaralanmalarına ilişkin ulusal veriler “rahatsız edici derecede güvenilmez” ancak hayatta kalanların çoğu uzun süreli sakatlıklarla karşı karşıya, Dr. Acil servis doktoru ve Yale Halk Sağlığı Okulu dekanı Megan Ranney, çalışmaya dahil değildi.

“Bağırsaklarından ya da büyük bir kan damarından vurulmuş olabilirler, akciğerlerine bir kurşun girmiş olabilir” diyen Dr. Ranney. “Aynı zamanda kafalarından veya omurgalarından vurulmuş da olabilirler.”

Travma doktorlarının, genellikle kabus, anksiyete veya depresyon nedeniyle tekrarlanan acil servis ziyaretleri nedeniyle silahlı saldırıların aile üyelerinin ve toplulukların sağlığı üzerindeki yaygın etkisini uzun süredir gözlemlediklerini ancak “bunu hiçbir zaman ölçemediğimizi” söyledi.

1993 yılında 15 yaşındaki oğlu çapraz ateşte ölümcül bir şekilde vurulan Bostonlu kadın Clementina Chery, silahlı şiddet nedeniyle üyelerini kaybeden aileleri destekleyen bir kuruluş olan Louis D. Brown Barış Enstitüsü’nü kurmuş, bunun sıklıkla görüldüğünü söyledi. Hayatta kalanlar, bir gencin ölümünü takip eden yıllarda bağımlılık yapıcı davranışlar, iş kaybı, intihar veya cinayet düşünceleriyle mücadele ediyor.

Bayan Chery, “Hemen ardından vücut dışı bir deneyim yaşadığımı hissettim” dedi. Alkole yöneldi, “şuraya biraz şarap, şuradan biraz şarap” dedi ve evinden çıkmakta zorlandı. Evlilikleri sona erdi. Sonunda onu uyandıran şeyin, küçük çocuklarının ilgi eksikliğinin farkına varması olduğunu söyledi.

“Gerçekten her şeyi yaptım” dedi. “Ben yaşamadım. Sanki buna ne diyorsunuz, mekanik bir robota benziyordu.”

Ateşli silah yaralanmalarının dalga etkisi önemlidir, çünkü bu yaralanmalar belirli topluluklarda, çoğunlukla da birçok gencin vurulan birini tanıdığı beyaz olmayan topluluklarda yoğunlaşma eğilimindedir, Dr. Çuvallar.

Konuya olan ilgisini 2012 yılında Newtown, Connecticut’taki Sandy Hook İlköğretim Okulu’nda kuzeninin yedi yaşındaki oğlunun öldürüldüğü 20 çocuktan biri olan toplu silahlı saldırıya bağladı. Çocuğun ölümünün “hayatımı değiştirdiğini” ve takip eden yıllarda geniş aileleri ve toplulukları şekillendirmeye devam ettiğini söyledi.

“Bunu kurşun girişi ve sonrasında akut cerrahi müdahale ile başlayıp biten bir sorun olarak düşünemeyiz” diyen Dr. Çuvallar. “Hastaneden ayrılmak bu ailenin yolculuğunun sadece başlangıcı ve bence bununla bu şekilde başa çıkmamız gerekiyor.”