Bir yazarın bir makalesinde İsraillilere sempati duyduğunu ifade etmesinden sonra, bir edebiyat dergisinde kıyamet koptu

Savaşta empatinin sınırları nelerdir?

Yahudi olan ve İsrail'de yaşayan liberal bir yazar ve çevirmen olan Joanna Chen'in, 7 Ekim'den bu yana Filistinlilerle bağlantı kurma mücadelelerini anlatan bir makalesinde irdelediği soru bu soru.

Edebiyat dergisi Guernica'da “Empati çizgisinde yürümek, her iki taraf için de tutku hissetmek kolay değil” diye yazdı ve Filistinli çocukları hayat kurtaran tıbbi bakım için İsrail hastanelerine götüren gönüllü çalışmasını kısa süreliğine durdurduğunu açıkladı.

“Hamas bu kadar çok sivili katlettikten ve kaçırdıktan sonra nasıl devam edebilirdim” diye sordu ve ölenler arasında uzun süredir barış aktivisti olan Vivian Silver adında bir gönüllü arkadaşının da bulunduğunu belirtti. “Ve itiraf ediyorum, kendi hayatım için korkuyordum.”

“Kırık Bir Dünyanın Kenarlarından” başlıklı makale, aktivist edebiyat dünyasında büyük bir kargaşaya yol açtı. Hafta sonu boyunca yayının bir düzineden fazla çalışanı protesto amacıyla istifa etti ve Guernica makaleyi web sitesinden kaldırdı.

Dergiden yapılan açıklamada, “Guernica bu yazıyı yayınladığı için pişman oldu ve onu geri çekti” dedi. “Daha kapsamlı bir açıklama gelecek.”

Ayrılanlar arasında ortak yayıncı Madhuri Sastry de vardı. X'e yazdı makalenin “Siyonizm ve Filistin'de devam eden soykırım için üzücü bir özür” olduğu belirtildi.

Sastry ayrıca kıdemli dış muhabir olan genel yayın yönetmeni Jina Moore Ngarambe'nin istifasını istedi. Ngarambe yorum taleplerine yanıt vermedi.

Chen, Salı günü Haberler'a yaptığı açıklamada şunları söyledi: “Her türlü hikayeyi kaldırmak ve her türlü sesi susturmak, ilerlemenin ve edebiyatın tam tersidir.”

“Günümüzde insanlar kendilerininkini tam olarak yansıtmayan sesleri dinlemekten korkuyor” dedi. “Fakat cehalet nefreti doğurur. Makalem, bağırışlar kesildiğinde ortaya çıkacağını umduğum bir diyaloğa giriş niteliğinde.”

Makalenin geri çekilmesi, edebiyat dünyasındaki yeni nesil aktivistlerin Orta Doğu'daki çatışmayı iki taraf (zalim ve ezilen) arasındaki siyah-beyaz bir savaş olarak çerçevelemesi ve kurumlara İsrailli veya Siyonist yazarları boykot etmeleri için baskı yapmasıyla geldi.

Ocak ayında Gazze'deki Savaşa Karşı Yazarlar'ın protestocuları Los Angeles'ta İsrail'i destekleyen ve ateşkese karşı çıkan aktör Mayim Bialik'in de yer aldığı PEN Amerika etkinliğini bozdu. Geçtiğimiz ay, Yahudi yazarları ve öyküleri destekleyen, kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan Yahudi Kitap Konseyi, yazarlar, yayıncılar, temsilciler ve diğerlerinin, “kitapları Yahudi içeriği içerdiği için eleştiri bombardımanına uğramak” yerine, yayıncılık dünyasındaki Yahudi karşıtı olayları bildirmeleri için bir girişim başlattı. “sindirme ve şiddet tehditlerine” kadar.

Pek çok aktivist için karşıt bakış açılarını dile getirmek veya Hamas'ın İsrailli kurbanları için empati kurmak, güç dengesizliklerini örtbas eden her iki tarafçılık anlamına geliyor. İsrail, Hamas'ın 7 Ekim'de yaklaşık 1.200 kişiyi öldürdüğünü, bunun da Gazze'deki yetkililerin 31.000'den fazla insanı öldürdüğünü söylediği bir işgale yol açtığını söylüyor.

Guernica'nın eski kurgu editörü Ishita Marwah X'te, çarptı Chen'in makalesi “soykırım özürünün bir parçası” olarak değerlendirildi ve Guernica'yı “iyilik kisvesine bürünen öjenist beyaz sömürgeciliğin temel direği” olarak kınadı.

Geçen hafta Guernica'da yeni anılarından bir alıntı yayınlayan Körfez Bölgesi'nde yaşayan Tayvan doğumlu yazar Grace Loh Prasad, yazdı: “Yazımın sömürgeci, soykırımcı bir güçle empati kurmaya çalışan bir makalenin yanında yer alması beni endişelendiriyor ve üzüyor.”

Guernica'nın eski röportaj editörü Hua Xi, seçilmiş Chen'in, evlerinin üzerinden uçan askeri uçakların sesinden korkan çocuklarını sakinleştirmeye çalışan bir komşusunu anlattığı bir pasaj: Onlara bunların iyi patlamalar olduğunu söylüyorum.

Chen'in yazısı şöyle: “Yüzünü buruşturdu ve İsrail ordusunun Gazze'yi bombaladığının alt metnini anladım.”

Xi'ye göre, bir İsraillinin bombalara “iyi patlamalar” dediği alıntı, Guernica'nın “bunların Filistinli yazarlara yer açtığı yönündeki varsayımını” baltalıyor.

Bu aktivistler aynı fikirde olmamak yerine, zararlı olarak gördükleri seslerin susturulması çağrısında bulunuyorlar.

Sosyal medyada bir aktivist Chen'i “iki taraflı soykırım yapmakla” suçladı. Bir başkası, Britanya'da doğan ve 16 yaşındayken ailesiyle birlikte İsrail'e taşınan Chen'i, “yerleşimci soykırımcı arkadaşları olan ve yerleşimcilerin soykırımcı çocuklarını yetiştiren bir yerleşimci” olmakla kınadı.

2004 yılında ABD'nin Irak işgali sırasında kurulan Guernica, kurucularından biri olan Josh Jones'a göre, açıkça savaş karşıtı, anti-emperyalist bir yayın olarak kuruldu.

Dergi adını, kuruculardan ikisinin bir okuma serisine katıldığı Aşağı Doğu Yakası barından ve Picasso'nun 1937'de Kuzey İspanya'daki Bask kasabasının bombalanmasının dehşetini tasvir eden ikonik tablosundan almıştır.

Guernica'nın liderleri, savaş karşıtlığının ne anlama geldiği konusunda her zaman hemfikir değildi; özellikle de artan bir Filistin yanlısı eylemci dalgası, İsrail yanlısı seslerin platformda yer almaması yönünde çağrıda bulunurken.

Sastry, X'te son birkaç aydır Guernica liderlerini Filistin yanlısı aktivistler tarafından düzenlenen “kültürel boykotlara katılmaya” çağırdığını yazdı. Aynı fikirde olmadıklarını yazdı ve personele bir e-postada “Guernica'nın siyasi projelerinin yayınladığımız şeylerde bulunabileceğini” söyledi.

Ancak Sastry derginin yayınladığı şeyleri her zaman beğenmedi. Kendisi, bu haftadan önce bile Chen'in derginin “Filistin Üzerine Sesler” derlemesi için düşünülen bir önceki yazısı hakkında endişelerini dile getirdiğini söyledi. Sonuçta hariç tutuldu.

Aynı zamanda Guernica'nın editörleri, dergilerinin karmaşık görüşlerden yoksun olduğu ve fazla Filistin yanlısı olduğu yönünde şikayetler aldılar.

Yahudi olan ve 2020'den bu yana Guernica için yazan deneme yazarı ve gazeteci Emily Fox Kaplan, yazdı X'e göre “Guernica'nın yaptığı tek hata, İsrail-Filistin meselesiyle ilgili çok çeşitli görüşlerin yayımlanması değildi” “ilk günden.”

Kaplan, “Asıl sorun, İsrailliyi insan gibi sunmasıdır” dedi. yazdı Chen'in makalesinden. “Bu konuda aklını kaybeden insanlar İsrail'de sivillerin olmadığına inanmak istiyor. Basit bir iyi adam/kötü adam ikilisini istiyorlar ve bu da bilişsel uyumsuzluk yaratıyor.”

Diğer yazarlar Chen'in makalesine saldıran aktivistleri suçladı. “çıplak antisemitizm” ve Guernica “ipucunu Joe McCarthy ve MAGA kitap yakıcılarından alıyor.”

“Tanrı, birisinin İsraillilerin sadece şeytan değil, karmaşık insanlar olduğunu düşünmesini yasaklasın” söz konusu Lahav Harkov, Jewish Insider'ın kıdemli siyasi muhabiri.

Chen, Haberler'a verdiği demeçte, cumartesi akşamı bir arkadaşının kendisine Guernica editörlerinden birinin istifa ettiğini bildiren mesaj atmasına kadar makalenin olağandan daha fazla eleştiriye yol açtığını fark etmediğini söyledi. O akşam baş editöre ulaştı ve Pazar sabahı kısa bir süre konuştular.

“O zamandan beri hiçbir şey olmadı” dedi.

Chen, “Guernica 'farklı seslerin, keskin fikirlerin ve eleştirel soruların evi' olduğunu iddia ediyor ama görünen o ki bu evde artık gerçek bir sohbet için yer yok” dedi. “Fakat bunu kaçırılmış bir fırsat olarak görmüyorum; sözlerim okunuyor ve aslında kapı hâlâ açık.”

İnternet arşivi Wayback Machine'de bulunan makalesi, 7 Ekim'den önce ve sonra İsrail'de yaşamanın kişisel bir anlatımını sunuyor.

İsrail'e taşındığında asimile olmakta zorlandığını yazdı. İki yıl sonra, 18 yaşındayken İsrail Savunma Kuvvetlerinde hizmet etmemeyi seçti. Filistinli çocukların hastanelere ulaşımını sağlayan Road to Recovery adlı gönüllü çalışmanın yanı sıra Gazze halkına kan bağışında bulunduğunu anlatıyor. Ayrıca Filistinli şairlerin şiirlerini de tercüme edip düzenledi, onların seslerinin de İbranice'den tercüme ettiği sesler kadar “önemli” olduğuna inanıyordu.

7 Ekim'den sonra Chen şunları yazdı: “Hayatta kalanlarla yapılan röportajları dinledim; Hamas'ın güney İsrail'de gerçekleştirdiği zulümlerin videolarını ve harap olmuş Gazze'de öldürülen masum sivillerin sayısının arttığına dair raporları izledim.”

Hem İsrail hem de Gazze'deki kurbanlara zihninde yer açtığını şöyle anlattı: “Geceleri karanlıkta sırt üstü yatıp pencereye karşı yağmurun sesini dinliyordum. Yeraltındaki İsrailli rehinelerin, çocukların ve kadınların havanın soğuduğunu bilmelerinin mümkün olup olmadığını merak ettim ve BM'nin sağladığı çadırlarda toplanmış ya da sığınacak yer arayan Gazze halkını, çocukları ve kadınları düşündüm. ”

Bir gönüllü arkadaşı, yardım ettiği Filistinlilerin 7 Ekim'den sonra onlara ulaşmamasından duyduğu öfkeyi dile getirdiğinde Chen taraf tutmadı.

“Batı Şeria'daki Filistinliler kendi sorunlarıyla mücadele ediyorlardı: kapanma, çalışamama, İsrail ordusunun geniş çaplı tutuklama tehdidi ve yerleşimcilerin tacizi” diye yazdı. “Kimse güvende değildi.”

Chen, 7 Ekim'den iki hafta sonra, ailesinin onun güvenliğiyle ilgili korkularını göz ardı ederek İyileşme Yolu için gönüllü olmaya devam ettiğini ve Filistinli bir çocukla babasını bir İsrail hastanesine götürdüğünü yazıyor. Arabasından indiklerinde çocuğun babası ona teşekkür ettiğini yazdı ve ona şunu söylemek istedi: “Hayır, çocuğunu bana güvendiğin için teşekkür ederim. Bu parçalanmış dünyada hâlâ empati ve sevgi bulabileceğimizi bana hatırlattığın için teşekkür ederim.”

İsrail'in varlığına karşı çıkan aktivistler için Chen'in liberal çerçevesi ve bir duruş sergilemeyi reddetmesi doğası gereği sorunlu: Parçalanmış bir dünyada empati ve sevgi bulmaya odaklanmanın sonuçta statükoyu haklı çıkardığını söylüyorlar.

Röportajların eski kıdemli editörü April Zhu, makaleye yönelik eleştirisinde, yazdı Makale, “Filistinlilerin ve İsraillilerin 'ortak insanlığını' görünüşte kabul eden, ancak sistematik ve tarihsel insanlık dışılaştırmayı gerçekleştiren gücün – bu durumda şiddet içeren, emperyalist, sömürgeci bir gücün – biçiminin izini sürmekte başarısız olan veya reddeden bir yerden başlıyor. Filistinlilerin durumu… sorun değil.”

Bazıları Chen'in liberal bakış açısının herhangi bir muhafazakar sesten daha sorunlu olduğunu savundu.

“Açık savaş çığırtkanlığını, bu tür kendine acıyan sahte kanayan kalp alkışlarından daha az mide bulandırıcı buluyorum.” yazdı LA'dan bağımsız bir film yapımcısı “Faşist propagandacı en azından dürüst. Liberal propagandacı, her şeyin korkunç *karmaşıklığından* dolayı ne kadar acı çektiklerini asla susmuyor. Kendine gel.”