Bakım işi, erken çocukluk eğitimini, yaşlı, hasta veya engelli kişilerin refakatini kapsamaktadır. Ekonomik değeri eşdeğerdir Gayri Safi Yurtiçi Hasıla'nın (GSYH) %23,9'u (INEGI) ülkenin tüm sektörlerini açık ara geride bırakıyor.
Bakım işi, evde ele alınan özel bir meselenin ötesinde, kolektif bir refah ve ekonomik büyüme meselesidir. Dünya Ekonomik Forumu, bakım ekonomisinin üretkenliği artırdığına, halk sağlığını iyileştirdiğine ve kayıtlı işgücüne daha dengeli katılıma olanak sağladığına dikkat çekiyor.
Meksika bu anlamda önemli adımlar attı. Örneğin federal bütçe, 2026'da GSYİH'nın %1,2'sine eşdeğer bir bütçe tahsisiyle bakımı ilk kez ilgili bir kamu politikası ekseni olarak kabul ediyor.
Bu önemlidir çünkü bakım ekonomisi kamu sektörü, özel sektör ve genel olarak toplum arasında ortak sorumluluk gerektirir. Kamu hizmetlerinin kaliteli ve evrensel erişilebilirliğini garanti altına almak kurumların sorumluluğundadır; şirketlerin bakımla uyumlu çalışma koşulları oluşturması ve toplumun bakım görevlerinin dağılımını iyileştirmesi.
Bakım ekonomisini yeniden düşünmek için her türden pek çok sorunun sorulması gerekiyor. Bakımı kolaylaştıran kentsel alanlar nasıl tasarlanıyor? Ne tür işler iş ve aile yaşamını dengelemenize olanak tanır? Toplum olarak günlük yaşamı sürdürmeye ne kadar değer veriyoruz? Bakıma muhtaç insanların farklı ihtiyaçlarını nasıl karşılayabileceğimizi biliyor muyuz? Kolay veya benzersiz cevaplar bulamayacağız ancak bakım ekonomisini güçlendirmemize yardımcı olacak birçok fikir bulacağız.
Nüfusun yaşlanması başlı başına bir sorun değildir. Sosyal değişimler, sağlık ve yaşam kalitesindeki gelişmeler konusunda bizi uyarır. Asıl zorluk bu gerçekliğe nasıl tepki verdiğimizdir. Kendimizi bu görevlere adadığımızda bile, bakım görevlerindeki bazı ihtiyaçlardan bahsetmek gerekirse, hastalarımıza evde nasıl bakacağımız, malzeme, ilaç yönetimi veya onların refahı için özel gereksinimler hakkında çok az şey bildiğimizi fark ederiz.
Bir yanıt yazın