insanın bir düşmana sahip olma ve onunla yüzleşme takıntısı

1977'de Ridley Scott, romanın sinema versiyonunu (bu onun ilk filmiydi) 'Düellocular' adıyla yayınladı. Harvey Keitel Ve Keith Carradine baş kahramanlar olarak cannes festivalinde en iyi ilk film ödülünü kazandı. Ancak şu ana kadar sahneye çıkarılmadı. Fernán Gómez Tiyatrosu, Javier Sahuquillo'nun uyarlamasını içeren bir performans sunuyor (çeviriye dayalı olarak Ignacio García Mayıs), adresi Emilio Gutierrez Caba Ve Daniel Ortiz, Francisco Ortiz, José Juan Sevilla Ve Aurora Garcia Agudo tercümanlar olarak. Javier Mejía silah ve sahne dövüşü ustasıdır ve teknik ekibi Luis Crespo (sahne alanı), Pier Paolo Álvaro (kostümler), Pablo Fernández (ışıklandırma), Inés Sánchez González (video sahnesi) ve Edu Soriano (ses alanı) tamamlıyor.

Javier Sahuquillo şöyle diyor: “Conrad'a uyum sağlamak bir düelloyu kabul etmektir. Ridley Scott'ın film uyarlamasını açıkça anımsatan, kolektif hayal gücüne karşı bir düello. Anlatıya karşı düello yapmak ve öyküyü tiyatroya dönüştürmek. Kendime karşı bir düello çünkü bugün namustan söz etmek mümkün mü? Günümüze karşı bir düello, çünkü böyle kavgacı bir şimdiki zamanda bir savaş ve savaş hikâyesi kurgulamak risklidir.

Takıntı

Ve, romanın uyarlayıcısı şöyle devam ediyor, metin “insanoğlunun bir düşmanı olması ve bir başkasıyla yüzleşmesi gerektiği, büyük bir düşman olarak ötekilik ihtiyacı olduğu yönündeki takıntı ve ihtiyaçtan söz ediyor.” Sahuquillo, 'Düellocular'ın “ Conrad'ın en kişisel romanı; Bu, Çar tarafından idam edildiklerinde hayatlarına mal olan romantik harekete ve onların büyük ideallerine mensup olan ebeveynlerine bir saygı duruşudur. Conrad bu metinde Romantizme ve tarih makinesinin bir silindir gibi üzerinden geçip gittiği o büyük fikirlere ironik bir bakış atıyor.

“İzleyiciler bir aşk ve savaş hikayesi görecekler” diye ekliyor. Emilio Gutierrez Caba-; Beş düellodan oluşan, müzik ve nüanslarla çevrelenmiş, nüanslar açısından çok zengin bir edebi hikaye. İçinde bu iki düellocuya yansıyan, aynı zamanda savaşın geçişi olan hayatın geçişine tanık oluyoruz. Dizinin yönetmeni 'Düellocular'ı, insanın bir onur meselesi olarak ne kadar ileri gidebileceğini sorgulayan, gerçekte kişisel çatışmaların ve savaşın aptallığını simgeleyen “acı bir komedi” olarak tanımlıyor.

Sahuquillo, Conrad'ın metniyle ilgili şunları ekliyor: “Tarihsel bir romandan çok, onu tarih karşıtı bir roman olarak nitelendirebiliriz; bize kahramanlık dolu bir dünya değil, düello ve savaş dünyasından başkası olmayan saçma, anlamsız ve beyinsiz bir dünya gösteriyor. Conrad'a göre, Napolyon Mantıksal bir nedenden ziyade, saf bir gurur meselesi olarak tüm Avrupa'ya karşı savaşılıyor. Yaşadığımız şu anda bize tanıdık geliyor mu? »

Kurban

Sorumlular, 'Düellocular'ın, Napolyon Ordusu'nda süvari teğmeni olan Feraud'un, General Treillard'a kendisini tutuklayacak bir adam bulması için baskı yapan Strasbourg belediye başkanının yeğenini bir düelloda yaralamasıyla başladığını söylüyor. Feraud ile aynı rütbeden bir başka asker olan D'Hubert gönüllü olur ve onu aramak için evine gider. Roman, iki farklı dürtü olan egoyu onurla ve akıl sağlığını mantıksızlıkla karşı karşıya getiriyor. «Feraud yavaş yavaş D'Hubert'i arıyor; Yas tutmak için bir neden arıyor (kendine veriyor). Olarak hareket et bir çeşit uyuşturucu bağımlısı Günaha yenik düşmek ve kafayı bulmak için bir bahane arıyorum. D'Hubert'e “Senin görevin beni kurban etmek” diyor. Nevrozunda kendisini bir kurban olarak görüyor; dünya ona karşı. Görevleri bu toplumsal düzeni yeniden sağlamaktır. Böylece Waterloo'ya kadar yirmi yıldan fazla sürecek bir düellonun hikayesi başlıyor.

Uyarlamada Joseph Conrad'ın kendisi de yer alıyor. Tercümanınız, José Juan Sevilla“kendisi bir nevi gösteri törenlerinin ustası” diyor ve metni “savaşın anlamsızlığının ve dolayısıyla insan şiddetinin kınanması, dolayısıyla ne yazık ki her zamankinden daha fazla moda” olarak tanımlıyor.