“Eşcinsel Cervantes hipotezinin ağırlık veya kanıt yok”

Ancak veda etmeden önce, Amenábar şüphe: «Dört kez kaçmaya çalışan ve dördü onu yakalayan Cervantes olarak saf olmalıyım, ama her zaman ölüm cezasına çarptırılmaktan kurtarıldı. Bu sefer kendimi de kurtaracağımı düşündüğüm için bir şüphesizim ”diyor film yapımcısı zaten üretilen tartışmalar hakkında, bu Cuma günü bile yayınlanmadan önce, en evrensel yazarımızın varsayımsal eşcinselliği. Her ne kadar tartışma çok yeni değil, neredeyse yarım yüzyıl varoluş var ve kökeni, France'de değil.

«Tekrar tekrar geri dönen eski bir tartışma olduğu doğrudur, ancak gerçek şu ki, son yıllarda zaten biraz unutuldum ve şimdi filmle bugüne geri döndü. Bununla birlikte, 'Esir' gibi büyük bir film tarafından üretilen etki, herhangi bir denemeye neden olandan çok daha büyüktür. Bu, Amenábar tarafından öngörülen Cervantes imajının izleyiciye kaydedileceği anlamına gelir. Aslında, Cervantes eşcinsel olsaydı hiçbir şey olmaz, kimse bu noktada kıyafetleri yırtmaz, ancak olmasaydı hiçbir şey olmaz. Önemli olan, ağırlık veya kanıt olmayan bir hipotez olmasıdır ”diyor CA 'Foscari Üniversitesi'nde Profesör Adrián J. Sáez'i Venedik Foscari Üniversitesi'nden ve' Algiers'dan Bilgi '(Başkan, 2019) sorumlu.

Biyografilerinin en bilinmeyen alanlarına göre dolaşan tüm teoriler arasında, olası eşcinselliklerinin teorileri en büyük yorumları yaratan ve daha fazla çaba gösteren teorilerdir. İlk nişan alan, 1980'de 'Miguel de Cervantes ve Cezayir Hayaletleri' 'yi yayınlayan Fraçoise Zmantar'dı. Bu makalede, Galya araştırmacısı ilk olarak Kuzey Afrika'daki esaret yıllarında' El Quijote 'yazarı tarafından gösterilen cinsel belirsizliğe dikkat çekti. Onun teorisi ve sonraki diğer yoldaşların teorisi, mahkumunu yapmayı gösterdiği şaşırtıcı hoşgörülere dayanıyordu, bu da kaçmak için çok sayıda denemeye rağmen infaz etmedi.

Karnaval ilişkisi

Onlara göre, neden, her ikisinin de, 16. yüzyılın sonunda Cezayir'e yerleşenler gibi, “Bujarrón” olarak bilinen yaşlı bir adam arasında ve genç bir adamın, “Garzón” un, “Garzón” un, kadın görünüşü verdiği ve pasif bir rol oynadığı ve pasif bir rolü benimsediğinden kaynaklanıyordu. «Bu ilişkiler her zaman eski Yunanistan modelini ve Yaşlıların genç adama toplumda davranmasını ve cinsellik ile ilgili her şeyi öğrettiği diğer alanları izledi. Bununla birlikte, Hanzán Bajá ve Cervantes neredeyse aynı yaştaydı ve bu nedenle bu gelenekler içinde bu olasılık düşünülemez. Bu, belirli bir zamanda, edebiyat gibi paylaşabilecekleri tutkular nedeniyle fiziksel bir konudan ziyade çekilebilecekleri anlamına gelmez ”diyor José Manuel Lucía Megías.

Konumuna rağmen, bu Romanesk Filoloji Profesörü Madrid Complutense Üniversitesi'nde, Cervantistler Birliği'nin fahri başkanı ve 'Cervantes Inmate'ın yazarı. Altın Çağ'da aşk ve seks '(Plaza & Janés), filmde Amenábar'a tavsiyede bulunan uzmandır. Ve yine de, tereddüt etmiyor: «Gerçek şu ki, Cervantes'in erkeklerle ilişkileri sürdürdüğünü gösteren hiçbir kanıt yok. Onun cinselliği asla kesin kanıtlarla çözemeyeceğimiz bir gizemdir. Yapabileceğimiz tek şey, daha iyi bilmek, onu zamanına yerleştirmek ve o yıllarda, işgal etmeyen durumda Cezayir'de cinselliğin nasıl olduğunu anlamaya çalışmaktır. Bu yüzden Amenábar ile işbirliği yapmaktan hiç şüphe etmedim, çünkü benim için eşcinselliği ya da eşcinsel bir melodram hakkında bir hikaye değil, iki adamın edebiyat için paylaştığı büyük tutku ve diğerini anlama hikayesi olarak anlaşıldı ”diyor Lucia Megías.

Oyun yazarının cinsel durumu hakkındaki teori güçleniyordu. Zmantar'ın “Cezayir Hayaletleri” nden sonra Fransız Louis Combet, 1980'de Cervantes'in hayal kırıklığına uğramış mazoşist trendleri ve gizli eşcinselliği hakkında uzun bir makale yayınladı. Kısa bir süre sonra Fernando Arrabal, yazarın López de Hoyos çevresindeki Sodomite grubunun bir parçası olduğunu, “delilik” – Alberto Montaner'ın sözleriyle, Zaragoza Üniversitesi'nde İspanyol Edebiyatı Profesörü ve 'El Quijote' – Medyada çok fazla bilgi sahibi olan Dünya Otoritesi Profesörü olduğunu savundu. Ve son olarak, diğer iki makaleyle – 'Cervantes' (1987) ve 'Cervantes'in izlerinden sonra' (1997) olan İtalyan İspanyolist Rosa Rossi, eşcinsellik efsanesini şekillendirdi.

“Gömlek çağrışımları”

«Tüm bu sonuçlar, özellikle tarihsel terimlerle ve bugüne kadar sahip olduğumuz verilerle bir dizi oldukça kaba varsayımın sonucudur. Hispanik filolojinin en yörünge dallarından biri olduğu için 18. yüzyılda zaten cervantist olduğunu unutmayın. Bu, eşcinsellik iddiasıyla ilgili bu varsayımların oldukça yeni düşünebileceği anlamına geliyor ”diyor Montaner.

Rossi, Cervantes tarafından yazılmış, özellikle eşcinselliği hakkında çok sayıda teorinin temelinde olan 'Cezayir'den bilgi' kanıtı olarak sundu. Yazarımızın 1580'de bir dizi tanıklık derlediği, her zaman lehine ve taç hedeflediği, Amerikan yönetiminde serbest bırakıldığında borçlarıyla başa çıkmasına izin verecek bir pozisyon almak amacıyla. İki yüzyıldan fazla bir süre kaybedilen, 1808'de Hint Adaları Arşivi Direktörü Juan Agustín Ceán Bermúdez tarafından ilk kez onu reddetmek için halka açık hale getirdiği olumsuz bir referans olarak görüldü.

Özellikle, Cervantes, Mazan'ın kaçış planına kendisi ve diğer daha İspanyol şövalyeleri için organize ettiğini açıklayan hain olarak belirtilen bir Juan Blanco de Paz'ın onu “kısır, çirkin ve dürüst olmayan şeyler” ta suçladığını bildirir. Rossi gibi bazı Servantist uzmanlar onu yukarıda belirtilen eşcinsel ilişki olarak yorumladı. «Hala Cervantes tarafından yazılmış bir belgedir, bu yüzden gerçeklerin versiyonunu veriyor. Yani, bunun ne olabileceğini bilmiyoruz ve bu, geçmişin gerçeklerine yaklaşırken tam olarak bu çift yönün geldiği yer. Bir yandan, gerçek hakkında kesinlikle hiçbir şey değiştirmeden gerçekte ne olduğunu anlamaya çalışan tarihçiler ve filologlarız. Ve sonra geçmişe erişmeye çalışmanın başka bir yolu var, yani bir şair, Cervantes'in kendisine göre, ne olduğunu çok fazla yazmak değil, ne olması gerektiğini yazacaktı ”diye açıklıyor Lucía Megías.

Cezayir Topluluğu

Kraliyet Alexandra Tiyatrosu de Toronto'nun kırmızı halısında, Peña ve Borghi ile birlikte Amenábar, “Cervantes'e olan şeyin düşmanın kültürüyle temas etmesi ve paradoksal olarak çok daha açık ve çeşitli bir kültür olduğu” diye açıkladı. “Cervantes'e inanıyorum,” diye devam etti, “başı tam anlamıyla Cezayir sokaklarına çıktığında ve bu Corsair geçit törenleriyle tanıştığında, tüm erkek arkadaşlarıyla, süslenmiş, özgürlük, çeşitlilik, o zamanlar algierlerde var olan cinsel ve eşcinsel özgürlükle tanıştığında onu sömürmek zorunda kaldı.”

Montaner için bu yorum aynı zamanda alışkanlık bir hata: «Sık sık Cervantes'in bildiği Cezayir toplumunun, kaçırılana kadar yaşadığı Kastil'den çok daha cinsel olarak açık olduğu söylenir, ancak genel olarak böyle olmadığına inanıyorum. Cezayir'in geleneklerin diğer yerlerden daha fazla rahatladığı alanların olabileceği uluslararası bir liman olduğu doğrudur, ancak bir bütün olarak şehir şeriat tarafından yönetiliyor, eşcinselliği keskin bir şekilde yasaklayan İslam hukuku. Burada kolayca dairesel tartışmaya düşüyoruz: Cervantes'in Cezayir'in nasıl olduğu için eşcinsel olduğunu haklı çıkarmak istiyoruz ve Cezayir'in ne olduğunu haklı çıkardık çünkü Cervantes eşcinseldi ».

Ve harikalar: «Hazán ile bir romantizm sürdürürsem, neden dört kez kaçmaya çalışıyorsunuz ya da neden sonunda onu kurtarmalarına izin veriyorsunuz? Mantıklı değil. Argüman her yerde canlandırıldı. Bu nedenle her şey, zamanın Cezayirlerinde satılan toleranslı ve cinsel açıdan açık toplumun klişesine dayanır, bu doğru değildir. Son olarak, bu teoriyi kabul edersek, Cervantes biseksüel olurdu, çünkü bildiğimiz şey zina içinde bir kızı olması. Eşcinsellik kapağıyla evlendiğini söyleyemezsiniz, çünkü bu evlilik dışı bir ilişkiydi ».