Bolivya şarap bölgesinin tadı

“Pachamama,” dedi Orlando Condorí rehberimiz. Fincanını eğdi ve kum üzerine biraz pembe şarap döküldü kuru.

“Evet, Pachamama!” Herkes aynı şeyi yaparak dedi.

Bana baktılar. “Pachamama!” O zaman dedim, iken İçkimin yarısını yere döktüm. Ne yaptığımı veya nedenini bilmiyordum, ama yaptım.

Bana üzgündü. O pembenin tadını çıkarıyordu. Ama bu da kötü bir fikir değildi: Baş döndürdüm. O kadar ki oturmak zorunda kaldım.

“Şarap için değil,” diye açıklıyor, sürdürülebilirlik ve topluluk esnekliğine yönelik bir çevre kuruluşu olan Prometa Koruma Büyükelçisi Niki Berbery-Bleyleben. “Yükseklik yüzünden.” Deniz seviyesinden 3.500 metre yüksekliğindeyiz.

Bir platoda yatan bir masa ile karşı karşıya kalıyoruz. Sama Cordillera'nın biyolojik rezervigüney kesiminde Bolivya. Yüksek çöl alanıdır, parlak güneşi üstte, Her şeye bir bakışla ….

Ayrıcalıklı konumumuzdan, tüm yoğunluğunda, grubumuzun ve gezegenin sınırları gibi görünen dağlık dağ aralığını görüyoruz: dağınık ve boş toprak, toz. Flamenko ve çok fazla gökyüzü olan parlayan bir lagün Kenarlarınızı bulmak için boynu uzatmalıyım.

Rezerv Tarija Eyaleti, Bolivya'nın köşesinde yer alan bir tarım bölgesi Paraguay ve Arjantin ile sınır. Büyük bir Tarija değil, aynı zamanda o eyalette olan şehrin adı değil: neredeyse 36.000 kilometrekarelik var, bu da onu küçük Amerikan eyaletinden biraz daha büyük hale getiriyor. Ancak topografyası şaşırtıcı derecede çeşitlidir: Ormanlar, çöller, göller, dağlar, güneş, yağmur, kar. Ev Pumas, alpacas ve alevlerüç türe ek olarak Flaman.

Bolivya'nın şarap bölgesi: Dünyanın en iyi bilinen en iyi şarap imalathanelerinin yarım düzine bir koleksiyonu ve geniş bakire doğa ile çevrili. Bir tane ekle Beş -Star Resort Ve ünlü insanların bir düğünü ve Tarija olabilir İtalya Toskana. Büyülü bir tarafı olmasına rağmen.

“Biz çok maneviiz Bolivya'da, ”diyor Sosyal Politikalar Doktora sahibi Niki Barbery-Bleyleben.” Yüzyıllara kadar uzanan çeşitli yerli geleneklerde köklerimiz var. Andean dünya görüşü bunu söylüyor Geçmişimize doğru yürüyoruz: Bilinen ve bu nedenle bizimle yüzleşen şey budur; Gelecek arkamızdaçünkü bu göremediğimiz bir şey. “

Bu dünya görüşü şarabı açıklıyor. “Pachamama” ifade eden bir kelimedir Quechua ve Aymara dillerinde teşekkürlerAnd Dağları'nın yerli halklarından kaynaklanmıştır.

“Bu bir tür Teşekkürler Ana Toprak”Berber-Bleyleben, ekibimizi Tarija şehrine iki saatlik gezi için kamyonun arkasına taşırken bize öğretiyor ve baş dönmesini önlemek için yavaşça hareket ediyor.

Arkadaşım Lisa ve ben Tarija şarap bölgesini Barbery-Bleyleben ve arkadaşı Julie ile keşfetmeye geldik. Yapılanların bilindiği zaman, Yükseklik, detaylandırma için önemli bir bileşendir şarap.

“Bugün yüksek şaraplar Onlar moda”, Tayna şaraphanesinin sahibi Jürgen Kohlberg, eyalet başkentinin eteklerinde bulunan biyodinamik bir bağ. Şaraphanesinin yıldızı, dünyanın en yüksek irtifasından biri olan Pinot Noir'dir.

Biz 2.100 metre yükseklikteve bu tek sorun bu değil. “Toprak yok,” diyor adam bağından geçerken. Aslında, zemin döşeme dediği küçük taşlardan oluşur.

Delgado ve Beyaz Sakal, Kohlberg'in çok yüksek hırsları var. “Amacım dünyanın en iyi Pinot Noir'i yapmaktır” diyor ve bunu açıklıyor Sadece “geceleri, tam sessizlikte. Gerçekten büyülü, değil mi? “

Bizimize geri dönüyoruz Mini konaklama, kırmızı evşehrin diğer tarafında, Kohlberg ve sessiz, büyülü hasat hakkında düşünmek. Yılda sadece 2.000 şişe üretmesi şaşırtıcı değil.

Ertesi sabah, kahvaltıdan sonra bir Bolivya siyah kahve Takei ve avokado ile tost olarak adlandırılan, eve götürmek için el ile dokunmuş şeyler satın almak için şehrin etrafında yürüyoruz. Zaman daha sonra ziyarete gelir Solana FieldsBelki En cesur bağ bölgenin. Çok dikkatli yollar, lavanta çalıları, 6 metre yüksekliğindeki giriş kapıları: Solana tarlaları Toskana şarap imalathanelerinin en çok boyalı olanı korkutabilir.

“Burada bağcılık olmamalıyız. Güney Şeridi'nde Yeni Zelanda, Güney Afrika, Patagonya, yaklaşık 33 derece, ”diyor Luis Pablo. Genel Müdür Photo Wgraranier, diğer ülkelerin bu faaliyeti geliştirdiği enlemlere atıfta bulunuyor.” Kuzey şeritinde İspanya, Fransa, İtalya var. Tarija'da 21 derecedeyiz, bu yüzden Burada şarap mantıklı değil.

Başka bir deyişle, yerel enlemin şarabın detaylandırılması için genellikle çok sıcaktır. “Ancak Yükseklik nedeniyle üretebiliriz Bunu yapamamamız gerektiğinde bile. “

Bolivya'nın depolarının çoğu gibi, Solana'nın üzüm bağlarının tarlaları da Singani adında bir likör üretin (Bu durumda, CASA gerçek markası altında). Şaraptan damıtıldığından, Singani sık sık Konyak veya Pisco ile karşılaştırılırama gerçek sadık için, sınıflarında eşsiz bir likördür.

Zoom hakkında konuştuğumuzda film yönetmeni Steven Soderbergh, “Kimsenin bilmediği bir mücevherle karşılaşmış gibi hissettim.” 2007 yılında Soderbergh, Bolivya'daki Arjantinli Che filminin bir kısmını filme aldı. “Casa'dan Singani ilk kez üç aşamalı bir deneyim yaşadım.

Çok çiçek ve bu aromaya sahip bir liköre alışmıyorum. Sonra deniyorsun ve bu çok karmaşık. Ve yuttuğunuzda yanmaz. Sadece kaybolur. 'Ona votka demem ve biriyle tanıştığımı söylemeliyim. ” Alexandria Moscatel üzümleri Ve sadece Bolivya'nın belirli bölgelerinde meydana gelebilir 1.600 metrenin üzerinde.

Kuhlmann şaraphanesinden Franz Molina, “İspanyollar Bolivya'yı kolonileştirdiklerinde şarap getirdiler” diye açıklıyor. “Ama kıyıya geldiklerinde şımardı, bu yüzden damıtmak zorunda kaldılar. Bu Singani oldu. Şarabı tutmanın bir yolu.

Soderbergh bu içeceğe o kadar büyülenmişti ki, 2008'de Casa Real ile ilişkilendirdi ve Singani 63'ü (1963 doğumlu) yarattı, ilk Singani Amerika Birleşik Devletleri'ne ihraç edildi.

Film yapımcısı, “Asla Bolivya'da olmayan insanlar tarafından, bir şekilde tüm sofistike olmayan bir yer olduğuna inanılmaz derecede hatalı bir inanç olduğunu düşünüyorum.” “İnanılmaz derecede canlı yiyecek ve içecek kültürü var. Gelip her şeye sahip olduklarını anlıyorsunuz. “

Gezimize başladıktan birkaç gün sonra her şeyi denemeye başladık.

Atmosferde öğle yemeği, restoran Kohlberg Şaraphanesidışarıdaydı. Yoğun bir yeşilin üzüm bağlarının hektarları için bir dut dallarının altındaki bir masaya oturduk. Uzakta kuş şarkıları.

Grubumuz 10 kişiye yükseldi: Kohlberg ailesinin üyeleri, dostluklar, kuzenler, bir veya iki bağ yöneticisi. Bolivya'daki her kişinin kuzen veya komşunun arkadaşı olan insanlarla tanıştığını düşünürseniz sizi affederler. Küçük bir yer.

Ev yapımı ekmek ve şarap tereyağı ile başlıyoruz.

Yemeğine yaklaşan şef Pablo Cassab, “Gezegene saygı duymadan her şeyi kullanıyoruz” diyor. “Hiçbir şey boşa gitmez. Bir havuç soyarsak, kabuğu kurutun ve havuç tozuna dönüştürün. “

Ülkenin başkentine atıfta bulunarak “Bolivya'da gastronomik rota barıştan geçiyor” diye ekliyor. “Ama insanlar şaraptan öğrendikçe, Yemeklerden öğrenmeye başlayın. Bu bizi Tarija'ya götürüyor. “

Hemen, aşağıdaki tabak: ızgara caruciles, brokoli kızarmış kızartması beyaz gözenek püresi üzerinde gevrek soğan. Birkaç dakika sonra, yeni bir şarap: Stelar, beyaz Ugni üzümbağın en eski suşları. Stelar kendi hilesini getiriyor: Etiket rengi sıcaklıkla değiştirir.

Güneş ışığı zayıflattıkça hava daha ağır hale gelir ve Bacanal sona erer. Kalın yağmur damlaları ön cama çarpıcı bir şekilde vururken kamyona geri dönüyoruz.

Tajzara'da durdurmak için Tarija'ya girdiğimizde şaşırtıcı, el -dokunmuş kağıt hamuru ile dolu bir giyinme odasından çok daha yaşlı değil. Bazı Alpaca şeylleri ve alev katları Sonra yürüyoruz Diablaİnka ilhamı kolyeleri, parti elbiseleri, kumaş bilezikler ve arkada her giysinin yapıldığı bir Tallerito ile kadınlar için lüks butik.

Başka bir öğle yemeğinde bize Bolivya'da tekrarlanan bir hikaye anlatıyorlar. Amerikan astronotunun Neil Armstrong, Salar De Uyuni'yi aydan gördüdünyanın en büyüğü, 10.000 kilometrekare ve güzelliğinden o kadar büyülenmişti ki Onu ziyarete yemin etti bir gün. (Sonunda ailesiyle birlikte yaptı.)

Daha önce Armstrong gibi Bolivya beni şaşırttı. Kültürünün çoğu olası görünmüyordu. Sahip olmak büyümemesi gereken üzümlerA Güney Amerika'da en iyiye rakip olan gastronomi Ancak çok daha az bilinen, sağlam bir tarımı destekleyen kayalık ve zorlu bir arazi. Alevler, flamingolar ve tarih tarafından doldurulan arazinin bu köşesi aynı zamanda cennete daha yakın ve kökleriyle derinden bağlantılı.

Danielle Pergana / New York Times

Çeviri: Román García Azcárate