“İstiridye Günlükleri”nde Bayan Lemann, orta yaşlı bir kadın olan anlatıcının kocasının evlilik dışı ilişkisini öğrendiği hayal kırıklığı öyküsüne kendine özgü sesini getiriyor. Daha pazar odaklı bir yazar bu olay örgüsüne odaklanmış olabilir. Bayan Lemann'ın başıboş anlatımında, gerçek ortaya çıkıyor ve sonra kayboluyor.
Maryland'deki evinde yapılan bir röportajda Bayan Lemann bana, bu aile çalkantısının bir versiyonunun kendi hayatında da meydana geldiğini söyledi. Bu, İstiridye Günlükleri'nin kurgudan ziyade gerçek olduğu anlamına mı geliyordu? Konu Fransız restoranında gündeme geldi.
Bayan Clein masanın karşısındaki annesine, “Yani bu sizin röportajınız,” dedi. “Bu bir roman mı?”
Eski bir sigara tiryakisi olan Bayan Lemann, bir parça nikotin sakızı attı. Kızının sorusunu görmezden geldi ve “Emma'nın 'lojistik'le ilgili olmadığı sürece onunla bir daha asla konuşmak istemediğini söylediği sevimli cümleye ne dersiniz?” dedi. Burada Bayan Lemann, Bayan Clein'den değil, “Oyster Diaries”teki muadili Adelaide'den alıntı yapıyordu. “Bu sensin” diye ekledi.
Bayan Lemann'ın kocası Mark Clein, yeni kitapta yer alabilecek özel açıklamalar karşısında etkilenmemiş görünüyordu. Ailenin evinden telefonla yaptığı açıklamada, “Bunun bir kurgu olduğunu düşünmeyi seviyorum” dedi.
Bazı kurgu dışı kitaplarında Bayan Lemann'dan bahseden Bayan Clein, annesinin hayattan ilham alma eğilimini sorgulamanın hiç aklına gelmediğini söyledi.
“O bir kurgu yazarı ama yayınlamadığı yıllarda bile ailemizin farklı üyelerinin başrolde yer alacağı okumamı istediği şeyleri bana verirdi” dedi. “Kendimin bu yinelemelerinin düzenli olarak ortaya çıktığını görmediğim bir dünyada hiç yaşamadım ve dünyanın onların dehasını ve tarzını asla inkar etmesini istemiyorum.”
Bir yanıt yazın